Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2008

Αντιγόνη


Πρέπει να ρωτήσω τους νεκρούς

για να μπορέσω να προχωρήσω...

Γιώργος Σεφέρης

Σ' έναν κόσμο που οι νεκροί ζητούν δικαίωση και οι ζωντανοί πασχίζουν να ανασυνταχθούν και να ορθοποδήσουν μετά από έναν αδελφοκτόνο πόλεμο, η αβυσσαλέα σύγκρουση δύο ισχυρών προσωπικοτήτων, της Αντιγόνης και του Κρέοντα, διχάζει μια ολόκληρη πολιτεία, ξεθεμελιώνεται ο Οίκος του Οιδίποδα, καταστρέφονται ζωές, κατεβαίνει η Αντιγόνη ζωντανή σε πετρόχτιστο τάφο και ο Κρέοντας οδηγείται στην απόλυτη μοναξιά και την απελπισία, περιτριγυρισμένος από τους δικούς του νεκρούς, του αφανισμένου οριστικά πια, Οίκου του Κάδμου.

Μαζί με την Ορέστεια, τις Βάκχες και τους Οιδίποδες, η Αντιγόνη αποτελεί όχι μόνο την επιτομή της αρχαίας ελληνικής ποίησης, αλλά και αρχέτυπο της θεολογίας και της ανθρώπινης φιλοσοφίας.

Πριν 4 περίπου χρόνια, είχα τη χαρά να παρακολουθήσω την παράσταση αυτή,από το Εθνικό Θέατρο, με πρωταγωνιστές την "αρχαία" Λυδία Κονιόρδου και τον -γεννημένο για Κρέοντα- Σοφοκλή Πέππα. Ήταν μια μοναδική εμπειρία, δωσμένη με πολύ προσοχή και σεβασμό στην μεγαλοσύνη της κληρονομιάς του Σοφοκλή.

Διαβάστε το (υπάρχουν αρκετές αξιόλογες μεταφράσεις για'μας τους ανίδεους της αρχαιοελληνικής γλώσσας). Διαβάστε το.... Και σκεφτείτε λίγο βαθύτερα, προσπαθείστε αν τολμάτε να δικαιολογήσετε ή να κατηγορήσετε πρόσωπα και καταστάσεις. Εγώ δεν τα κατάφερα. Ούτε φυσικά η Amanda....!

2 σχόλια:

moodradio είπε...

Re si vale kamia Tatiana na doume!!!

Λευκή είπε...

nai moodradio, h epomenh anarthsh mou 8a afora akribws ayto. Mes sto myalo moy eisai......!