Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2008

Απολογισμός...


Τις τελευταίες εβδομάδες είδαμε, ακούσαμε, νιώσαμε πολλά. Οι πληγές που άνοιξαν φυσικά και δεν έχουν επουλωθεί, και μάλλον θα πάρει καιρό ώσπου να γίνει αυτο. Νιώθω όμως την ανάγκη να κάνω έναν mini απολογισμό, ή καλύτερα να συνοψίσω...
Είδαμε ένα παιδί να δολοφονείται. Από ό,τι αποδεικνύεται σιγά σιγά, χωρίς προφανή λόγο.
Είδαμε ένα όργανο της τάξης να λειτουργεί σαν θεός-τιμωρός, χωρίς κανένας να του έχει δώσει την άδεια να το κάνει.
Είδαμε ένα κράτος να "παραχωρεί" την άδεια στον πορωμένο αστυνομικό να πράξει αυτό που έπραξε. Αλήθεια, αν αυτός κατηγορείται για φόνο, οι εργοδότες του δεν πρέπει να κατηγορηθούν για φόνο εξ αμελείας?
Είδαμε έναν λαό να εξεγείρεται δικαιολογημένα, με αφορμή έναν ακόμη θάνατο.
Είδαμε παιδιά, νέους, μεγαλύτερους, Έλληνες, ξένους, μετανάστες να διαδηλώνουν κατά της αστυνομικής βίας.
Είδαμε αυτούς τους παραπάνω να ξεπερνούν τα όρια της διαμαρτυρίας και να περνούν από την διαμαρτυρία στην καταστροφή.
Είδαμε μια αστυνομία να μην αντιδρά κατόπιν εντολών "από πάνω". Δεν θα μπορούσαν λέτε εσείς να τα σταματήσουν όλα? Μήπως οι "από πάνω" σκέφτηκαν πως αν επιτεθούν ακόμα μια φορά στον κόσμο, δεν έχουν καμιά πιθανότητα να ξαναεκλεγούν?
Είδαμε κόσμο αγανακτισμένο από την καταστροφή των περιουσιών τους.
Είδαμε αυτούς τους καταστηματάρχες να γίνονται λεία του "κράτους" (είναι κοινό μυστικό πλέον πως οι μισοί κουκουλοφόροι ήταν βαλτοί με σκοπό να καταστρέψουν,και να αγανακτήσει η κοινή γνώμη με τους α-βαλτους κουκουλοφόρους).
Επίσης οι ίδιοι καταστηματάρχες έγιναν λεία διάφορων, κυρίως μεταναστών, που βρήκαν ευκαιρία να τσεπώσουν το κατιτίς τους.
Επίσης οι ίδιοι καταστηματάρχες έγιναν λεία διάφορων επαγγελματιών που πατώντας στην ανάγκη των πρώτων για γρήγορη αποκατάσταση των ζημιών, τους χρεώνουν περιουσίες ολόκληρες για μια τζαμαρία.
Είδαμε έναν Πρόεδρο Δημοκρατίας να καταπατεί άρθρο του Συντάγματος, αποκαλλώντας "δολοφόνο" τον δολοφόνο του παιδιού, πριν βγει η απόφαση του δικαστηρίου. Κι εγώ το κάνω, και όλοι μας, αλλά εγώ δεν είμαι το προπύργιο της διαφύλαξης των Συνταγματικών Άρθρων στη χώρα μου....
Είδαμε το πιο χαμερπές υποκείμενο που δικηγορεί σήμερα (ναι, αυτόν, αυτόν που φοράει τακούνια και λέει πως είναι 1,77cm.) να αναλαμβάνει την υπεράσπιση των αστυνομικών. Προσωπικά, πιστεύω πως ακόμα και η "καλημέρα" αυτού του ανθρώπου είναι ψέματα.
Κατόπιν συμβουλής (ελπίζω) του δικηγορίσκου αυτού, ο δολοφόνος δεν ζητά καν μια αυτονόητη και φυσικά αναμενόμενη συγγνώμη από την οικογένεια του θύματός του. Και μετά τρελένεται, τάχα. Ακούει φωνές και λέει τα "πάτερ ημά" του... ΕΛΕΟΣ!!!!!!
Είδαμε επίσης δημοσιογράφους, κανάλια και εκπομπές να κανιβαλίζουν πάνω από το πτώμα του παιδιού. Δεν χρειάζεται να πω κάτι παραπάνω σ' αυτό, νομίζω.
Είδαμε έναν υπουργό παιδείας να διασκεδάζει στα μπουζούκια τη μέρα του θανάτου του παιδιού και την άλλη μέρα να πάει στο γήπεδο χωρίς κανένα απολύτως ενδοιασμό.
Είδαμε έναν πρωθυπουργό να αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για τα πάντα. Ε, και?????????
Δεν άλλαξε τίποτα. Ένα παιδί έφυγε άδικα, όπως και τόσοι άλλοι πριν απ'αυτόν σε όλο τον κόσμο, μετά από αστυνομική "προστασία". Πολλοί είπαν τι πρέπει να αλλάξει στον τόπο μας, πολλοί έδωσαν σωστές λύσεις και τρόπους εφαρμογής τους. Πολλοί έκλαψαν για τον Αλέξη, άλλοι για τις περιουσίες τους, άλλοι δεν σταματούσαν να κλαίνε από τα δακρυγόνα. Το καλό όμως είναι πως, τουλάχιστον αυτά τα γεγονότα, δεν φαίνεται να κατατάσσονται στο "πέρασε και δεν ακούμπησε". Θυμάμαι...

Δεν υπάρχουν σχόλια: