Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2009

Δύσκολοι καιροί για πρίγκηπες.


....Και για πριγκήπισες το ίδιο και το αυτό. Ίσως και πιο δύσκολα ακόμα. Γιατί ο πρίγκηπας έχει κι ένα σπαθί, και ασπίδα, και τόξο, και τη μαγκιά του άμα λάχει.... Η δόλια η πριγκήπισα τι να προτάξει στον εχθρό? Το καλοχτενισμένο μαλλί ή το ροζ φόρεμα με τις γυαλιστερές πέτρες στο μπούστο?
Ο πρίγκηπας, όπως και να το κάνουμε, είναι ΑΝΤΡΑΣ. Δεν θα του την πέσει κανείς στη δουλειά του. Δεν θα του ζητήσει κανείς να πάει να φέρει καφέδες και κουλουράκια. Δεν θα τον στείλουν στο περίπτερο για να πάει τσιγάρα και τσιρότα για διακοπή του καπνίσματος (όποτε βαριόμαστε το ένα, επιλέγουμε το άλλο). Δεν θα του ζητήσουν να πλύνει τα ποτήρια στην κουζίνα της εταιρείας. Στην πριγκήπισα όμως? Αυτά είναι αυτονόητα πράγματα, μιας και αυτή είναι ΓΥΝΑΙΚΑ. Τι κι αν έχει σπουδάσει μια αιωνιότητα (ενώ εκείνος μετά βίας έβγαλε ένα λύκειο). Τι κι αν αυτή δουλεύει ευσυνείδητα (ενώ αυτός λουφάρει συνειδητά και επίμονα). Τι κι αν αυτή δεν χρειάζεται προτροπή/διαταγή για να πλύνει το ποτήρι της (κι αυτός το αφήνει στο διπλανό γραφείο για να φανεί πως είναι αλλουνού ποτήρι). Τι κι αν είναι πιο παραγωγική και φιλότιμη (κι αυτός έχει πάντα ανοιχτό στον υπολογιστή του μια σελίδα ποδοσφαιρικών στοιχημάτων).
Δεν έχουν κανένα νόημα όλα αυτά βλέπετε. Είναι μια καθημερινότητα, θα μου πείτε. Είναι ιδιωτικός τομέας αυτός.
Ναι, να το δεχθώ. Δεν μπορώ να κάνω κι αλλιώς!
Αφού μέχρι και ο νομοθέτης (άντρας προφανώς) μας το έχει τονίσει : ένας άντρας με τα ίδια ακριβώς προσόντα, σπουδές, προυπηρεσία και απόδοση, θα πληρωθεί με ένα 14% παραπάνω μισθολόγιο, από την πρώτη ώρα της πρόσληψής του, σε σχέση με μια γυναίκα.

(Η φωτογραφία είναι το εξώφυλλο της ταινείας "Η γραμματέας". Βέβαια στην ταινεία αυτή δεν τους απασχολούσαν τα εργασιακά ζητήματα, αλλά μιας και έχει σχέση με γραφεία και επιχειρήσεις και ήταν και πολύ καλή, είπα να την μοστράρω ;p)

28 σχόλια:

ΠΑΝΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΑΙΝΑΣ είπε...

Καλημερούδια, αλλά μην μου τα χαλάς τελευταία στιγμή! Τολμάς και ρωτάς τι να προτάξει στον εχθρό η δόλια η πριγκίπισσα; Ε, μην μου πεις τώρα ότι ο πρίγκιπας μπορεί να σύρει... καράβι με την ασπίδα και το σπαθί του!

Όσο για τα εργασιακά θέματα, τα κοριτσάκια πάλι στην από πάνω είναι: και λιγότερα χρόνια εργασίας μέχρι να στοιχειοθετήσουν δικαίωμα συνταξιοδότησης πρόβλεψε γι' αυτά ο "άντρας προφανώς" νομοθέτης, και περισσότερες ευκαιρίες επαγγελματικής ανέλιξης πρόβλεψε η ανδρική λιγούρα.

Στο 90% των αξιοζήλευτων θέσεων εργασίας, οι γυναίκες προτιμούνται με ποσοστό πάνω από 75%, κι αυτό ανεξάρτητα από τυπικά προσόντα (στατιστική του πανεπιστημίου Harvard δημοσιευμένη στο περιοδικό American Life.

Γι' αυτό σου λέω, άστο, δεν σας παίρνει να θυματοποιείστε.

Φιλιά και μην μου κακιώνεις...

Λευκή είπε...

Καθαρή αντρική αντίληψη! Δεν σου κακιώνω εννοείται, αλλά τα πράγματα στην πραγματικότητα είναι ολίγον διαφορετικά. Ακόμα και το σύρσιμο του καραβιού είναι προσβολή πρωτίστως γι'αυτήν που το πράττει -εμμέσως ή κατάφορα. Το ότι αυτό είναι γενικώς αποδεκτό, από άντρες αλλά κυριώς από γυναίκες, είναι αν μη τι άλλο ντροπή για το φύλο μας.
Ξεχνάς όμως πως αυτά τα εργασιακά προνόμια αποκτήθηκαν πρόσφατα και με μεγάλους αγώνες. Επίσης ξεχνάς πως οι γυναίκες εκτός από την κανονική εργασία, έχουν και μια δεύτερη, τα "οικοκυρικά", που αυτό νομίζω συμψηφίζει τα λιγότερα χρόνια συνταξιοδότησης.
Το Harvard μάλλον δεν έκανε έρευνα για εμάς τις Ελληνίδες του σήμερα! Αφού παρέθεσες νούμερα, να δώσω κι εγώ μερικά. Αφορούν την νέα μόδα της "γενιάς των 700ευρώ" για την οποία λέγεται πως ανήκει το 25% των Ελλήνων.

- 89% δεν συμμετέχουν σε κάποιο σωματείο
- 75% εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα
- 75% δεν απεργούν
- 70% δεν ελπίζουν σε επαγγελματική ανέλιξη
- 70% δεν είναι ικανοποιημένοι με το είδος της εργασίας τους
- 67% είναι μεταξύ 18 και 34 χρονών
- 64% είναι γυναίκες.

Αν λοιπόν έχει κανείς να μου προσφέρει μια "αξιοζήλευτη θέση εργασίας" για την οποία θα προτιμηθώ ανεξαρτήτως τυπικών προσόντων, και χωρίς να μου συμβούν αυτά που περιγράφω στην αρχική μου ανάρτηση.... τι κάθεστε?

Και ποτέ δεν θα θυματοποιούσα τον εαυτό μου, δεν μου το επιτρέπει η αξιοπρέπειά μου. Απλά παρέθεσα αυτά που βιώνω εγώ προσωπικά και οι περισσότερες φίλες μου. Έχουμε καταντήσει να πάμε για καφεδάκι,να τα διηγούμαστε και να γελάμε. Η κατάσταση έχει ξεφύγει τόσο που είναι για γέλια.

Καλό απόγευμα

dianne είπε...

Hi Amanda, sorry, but I don't speak Greek but welcome to my blog 'Here is my Heart' as a follower. ♥

Mikros Alitis είπε...

Πίσω από κάθε μεγάλο άντρα κρύβεται μια ακόμα μεγαλύτερη γυναίκα. Η γιαγιά μου το έλεγε... Η αλήθεια είναι ότι θα πρέπει να εξισωθούν τα πάντα αλλά τότε θα έπρεπε να πηγαίνετε στρατό και εμείς να γεννάμε...
Με μόνη εξαίρεση αυτά τα δύο τα άλλα θα πρέπει να εξισωθούν, ειδικά το μισθολόγιο... Άλλωστε δεν υπάρχουν εμεις και εσεις, υπάρχουν μόνο εργασιακά δικαιώματα...
Δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες.......μα οι αλήτες πάνε μπροστα!

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

EΓΩ ΘΑ ΕΓΡΑΦΑ ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ.

Κωνσταντινος είπε...

Εντάξει,κάποια ρατσιστική διάθεση λόγο φύλου να τη δεχτώ αλλά δεν είναι τα πράγματα έτσι ακριβός.
Η αγορά λειτουργεί πρωτίστως με τον κανόνα της προσφοράς και της ζήτησης.
Πατά σε αδυναμίες βεβαίος βεβαίος χωρίς όμως να ξεχωρίζει φύλο.
Ο έχων αδυναμία θα τη φάει την καρπαζιά ,είτε άντρας είτε γυναίκα.
Αυτός που έχει μαγαζί γωνία,είτε άντρας είτε γυναίκα είναι ,μπορεί ο ίδιος να αντιληφθεί το πλεονέκτημα του και θα πατήσει πόδι.

Λευκή είπε...

Hello Diane. Don't you speak greek? Impossible!!! Everybody does! (just joking).
Well, I would like to thank you too, because reading some of your writing made me a better person somehow.
Thanks for visiting!

Λευκή είπε...

Μικρέ αλήτη,
η γιαγιά είχε κάποια δίκια, το παραδέχομαι. Αλλά για ποιο λόγο χρειάζεται να κρύβεται πίσω από τον άντρα αυτή η μεγάλη γυναίκα?
Δεν θέλω να παρεξηγηθώ, δεν είμαι καμιά φανατική φεμινίστρια, απλά τον βρίσκω άδικο αυτό τον διαχωρισμό, ειδικά στα εργασιακά θέματα που είναι πολύ βασικό σημείο για κάθε άνθρωπο.

Λευκή είπε...

JK,
το έπιασες το νόημα!!!
Φιλάκια

Λευκή είπε...

Κωνσταντίνε,
με όλο τον σεβασμό, δεν πιστεύω να υπήρξες ποτέ γυναίκα στην εργασιακή αρένα. :-)

Καλό σου βράδυ

BAD RELIGION 7 είπε...

Και λίγα λές!Εμένα στη προηγούμενη δουλειά μου το κολητιλίκι ήταν αφόρητο,στα όρια σεξουαλικής παρενόχλησης!Όταν διαμαρτυρήθηκα στον προϊστάμενό μου(άντρας φυσικά),εκείνος τόριξε στο ντύσιμό μου είναι λίγο προκλητικό!!Δεν τόξερα,νάρχομαι ντυμένη καλόγρια του ανταπάντησα.
Παραιτήθηκα μετά από ενάμισυ χρόνο εργασίας(κορίτσι για όλες τις δουλιές!)

Λευκή είπε...

χαχα!
Το ξέρω πως λίγα έγραψα, αλλά διάλεξα τα πιο extreme και χιουμοριστικά που μάζεψα από φίλες!
Σ'αυτό που είπες, να προσθέσω για μια φίλη που είχε μεγάλο στήθος η κοπέλα (τι να το κάνει, να το κοψει?), οπότε φανταζεσαι, το τραγούδι "για κοίτα με στα μάτια λοιπόν και εξηγήσου" είχε πάρει ένα εντελώς διαφορετικό νόημα! ;-)

Thanassis Kontonatsios είπε...

Μήν γκρινιάζεις! Πάτα τους το σβέρκο, είναι πιό εύκολο απ' ότι φαντάζεσαι :-))

ΠΑΝΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΑΙΝΑΣ είπε...

Δεν ξεχνώ τίποτα Λευκή μου, έλα όμως που όπου ρίξω το μάτι μου τα τελευταία χρόνια όλο άνδρες βλέπω στην κουζίνα, στα ψώνια του σούπερ μάρκετ, στις αγγαρειοδουλειές του σπιτιού, στην καθαριότητα, στον κήπο και στην φροντίδα των παιδιών (και του γράφοντος μη εξαιρουμένου). Δεν με χαλάει, απλά ο μύθος για την κατ' οίκον εργασία των γυναικών ολοένα και ξεφτίζει. Άσε που τα νέα κορίτσια δεν ξέρουν να τηγανίζουν ούτε αβγό (έχω 2 κόρες, που έχουν καμιά τριανταριά φιλενάδες, βλέπω και ξέρω). Τα παιδιά με τα μηχανάκια που μεταφέρουν φαγητά στα σπίτια δίνουν και παίρνουν. Και τα αντράκια τα φαλλοκρατικά με ποδίτσα στην κουζίνα ώρες να παλεύουν την μακαρονάδα!

Όσο για την στατιστική του Harvard, σε πληροφορώ ότι στην Αμερική τα πράγματα είναι χειρότερα απ' ό,τι εδώ στην Ελλάδα. Έζησα αρκετά στο εξωτερικό (Αγγλία, Γερμανία, Πολωνία, Τσεχία, Αυστρία) και τα είδα με τα μάτια μου. Όχι πως είναι κακό -κάθε άλλο. Αλλά να μην το παίζεται και θύματα (επιμένω στον όρο)την στιγμή που μας έχετε σήκω - σήκω κάτσε - κάτσε!

Και για την προκλητικότητα των ντυσιμάτων σας ας μην το ακουμπήσουμε το θέμα. Είναι δυνατόν ένας άντρας να μην χαζεύει τα "δώρα", ιδίως όταν αυτά εκτίθενται αφειδώς; Τι να χαζεύει δηλαδή, τα μουστάκια του πεταντζή απέναντι; Ήμαρτον πια!

Τα φιλιά μου και τις καληνύχτες μου σε όλους.

kwlogria είπε...

Δίκιο, δίκιο, δίκιο! Αν κι έχω συναντήσει ουκ ολίγες απαράδεκτες σκύλες, συμφωνώ κι επαυξάνω. Ακόμα, τον 21ο αιώνα, η κατάσταση για τις γυναίκες σε πολλά μέρη του κόσμου είναι τραγική και σε άλλα, απλώς δυσμενής. Μόνο σε κάτι Σουηδίες και σε τέτοια παρόμοια, παράξενα μέρη λες πως οι άνθρωποι είναι ίσοι, λέω γω τώρα, έτσι νομίζω.

Λευκή είπε...

Thanassis, μια κουβέντα είναι αυτό! Τι να κάνω η έρμη που έχω μάθει να χρειάζομαι μισθό για να ζήσω?
Btw χρόνια πολλά για την γιορτή σου :-)

Λευκή είπε...

Πάνος, ε να, τώρα το συνειδητοποίησα: όλο στην κόντρα θα είμαστε, πότε δεν ήμουν ήρεμη όταν είχα να κάνω με Παναγιώτη (αλλά πεθαίνω για κόντρες, πρέπει να το ομολογήσω!)
Λοιπόν. Και στην κουζίνα και στο s/m και τα παιδιά τους πρέπει να προσέχουν οι άντρες. Γιατί όχι άλλωστε? Την στιγμή που η σύντροφός τους εργάζεται και έχει να αντιμετωπίσει όλα τα παραπάνω συν κάτι τρελά ωράρια (χωρίς να πληρώνεται υπερωρίες) το βρίσκω λογικότατο. Τα delivery κλεφτες θα γίνουν? Αφού εργάζονται και οι δυο για να τα βγάλουν πέρα, πού να προλάβουν να ετοιμάσουν τα βασικά για το γέυμα?
Σίγουρα στην Αμερική είναι πιο δύσκολα τα πράγματα. Εκεί υπάρχουν ακρότητες απίστευτες. Αλλά αυτό δεν σημαίνει πως χρειάζεται κι εμείς να "προαχθούμε" στον αμερικάνικο τρόπο ζωής. Φυσικά, για τον ελληνικό εργασιακό τομέα που ξέρουμε, γι'αυτόν μιλάμε κιόλας. Προσωπικά, δεν έχω εργαστεί πουθενά αλλού εκτός από την Ελλάδα, αν και έχω περάσει αρκετό διάστημα στην Αγγλία.
Το ντύσιμο???? Έλεος! Μην αρχίσω!!!! Από την πρώτη στιγμή που μπαίνει μια αγγελία στην εφημερίδα φαίνεται η πρόθεση : "ζητείται δεσποινίς εμφανίσημη". Έχω δει και αγγελία που γράφει "ζητείται κυρία εξαιρετικά εμφανίσημη". Αυτά από μόνα τους ακυρώνουν τον "ανεξαρτήτως προσόντων" τρόπο πρόσληψης.
Και φυσικά δεν είπαμε να κοιτάτε τον Μήτσο τον μπετατζή, αν περνάει η μπογιά μας είναι κολακευτικότατο να μας προσέχετε. Το πρόβλημα όμως έγκειται όταν αυτό γίνεται συνάρτηση της εργασίας μας. Είναι ολίγον απειλητικό και εκβιαστικό, δεν νομίζεις?
Το βασικό που ζητάμε δλδ είναι να μας αξιολογούν ανάλογα με τα προσόντα μας για κάθε εργασία, να μην κάνουν σεξιστικές διακρίσεις και να πληρωνόμαστε ανάλογα με αυτά που προσφέρουμε. Κακό?

Ο ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΟΣ είπε...

Θα συμφωνήσω μαζί σου … κι ας χαλάω τη πιάτσα. Θα προσθέσω όμως ότι στην Ελλάδα υπάρχουν τα δύο άκρα. Υπάρχουν οι κάφροι που εκμεταλλεύονται τη κατάσταση και απαιτούν υποτιμητικές υπηρεσίες από τις γυναίκες και κάνουν σεξιστικές διακρίσεις στη δουλειά … αλλά υπάρχουν και οι «μουνόδουλοι» που κάνουν θεά τη κάθε άσχετη, μέτρια, άφωνη, ατάλαντη τύπισσα που έχει μάθει να εκμεταλλεύεται την εξάρτηση του κάθε γελοίου «άντρα» …. Αλλά και σ’ αυτή τη περίπτωση εμείς οι άντρες φταίμε. Πρώτη μου φορά εδώ … μ’ άρεσε και θα περνάω!

Λευκή είπε...

Είδατε βρε? Νέες, γριές, κωλόγριες όλες συμφωνούν μαζί μου!
Καλώς ήρθες beloved kwlogria!:p

Λευκή είπε...

Μεταλλαγμένε (ωραίο όνομα)
τι ήταν αυτό που ξεστόμισες τωρα παλικάρι μου???? Είχα σκοπό σε επόμενη ανάρτηση να θίξω αυτό το θέμα. Τι τραβάμε στα εργασιακά ζητήματα πάλι, αλλά όχι σε σχέση με τον συνάδελφο άντρα, αλλά με την hot-blonde-babe συναδέλφισα, που παρ'όλο που πληκτρολογεί με τον δείκτη (σε χρόνο Θεόδωρου Αγγελόπουλου) ο διευθυντής την κοιτάει στα μάτια με προσήλωση και τρομερό ενδιαφέρον όταν διηγείται περιπέτειες του Σαββατόβραδου στο "Must"...
Καλώς ήρθες κι εσύ στην παρέα. Θα σου κάνω κι εγώ επίσκεψη σύντομα! :-)

γυάλινο δάκρυ είπε...

Μια χαρά τα λες και στο ποστ και στα σχόλια. Δυστυχώς έτσι είναι. Και αρκετές γυναίκες που λαμβάνουν μεγαλύτερες αποδοχές στον εργασιακό χώρο, δε γίνεται για τη μόρφωση και τα προσόντα τους στον τομέα της δουλειάς ή για τις ικανότητές τους, αλλά για σωματικά προσόντα και εξωτερική εμφάνιση/ντύσιμο κλπ.
Και οι γυναίκες εκτός από τη δουλειά, έχουν και τις δουλειές στο σπίτι. Όπου δυστυχώς ακόμα και τώρα, υπάρχουν αρκετοί άντρες που δεν καταδέχονται να βοηθήσουν γιατί αν πάνε να πλύνουν κανα πιάτο πιστεύουν ότι θα θιχτεί ο αντρισμός τους. Εκτός απ'αυτό, όταν ένα ζευγάρι αποκτήσει παιδιά, εννοείται πως το μεγαλύτερο λούκι θα το τραβήξει η γυναίκα.
Δεν μπορώ να καταλάβω όταν πρόκειται για κάποια οικειακή δουλειά τι θα πει το "καν'το εσύ, είσαι γυναίκα"
Γεννηθήκαμε μήπως με καμιά ταμπέλα που να λέει "είμαι γυναίκα άρα πρέπει να δουλεύω σαν το σκυλί πάντα και παντού" και οι άντρες με καμιά άλλη που να λέει "είμαι άντρας, άρα έχω μια δουλειά και όταν γυρνάω σπίτι πρεπει να κάαααθομαι;"

Λευκή είπε...

Γυάλινο δάκρυ,
θα συμφωνήσω ως προς τα εργασιακά θέματα που θέτεις, αλλά ως προς τα οικογενειακά έχω ήδη συμφωνήσει με τον Πάνο που διάβασες παραπάνω.
Στην οικογένεια πλέον δεν υπάρχει πλέον, όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό όσο παλιότερα, ο άντρας-κάφρος, ο άντρας-γαμώ και δέρνω. Οι ίδιες οι απαιτήσεις της ζωής τον έχουν αλλάξει, με αποτέλεσμα να βοηθά και να αναλαμβάνει πολλά κλασικά γυναικεία "προνόμια" όπως το πλύσιμο των πιάτων, τα ψώνια και ό,τι μπορεί ο καθένας. Το βάρος πέφτει σίγουρα περισσότερο στη γυναίκα, και αυτό είναι απόδειξη ότι δεν θέλουμε κατάργηση των παραδοσιακών μας ρόλων, απλά λίγη....ισοστάθμιση.
Θυμάμαι, τρόμος αληθινός με έπιανε όταν ο πρώην μου είχε έμπνευση και αποφάσιζε να "δημιουργήσει" φαγητά. Τον έδιωχνα κακήν κακώς για να μην που πειράξει/λερώσει/διαλύσει την κουζίνα, και μαγείρευα εγώ όσο κουρασμένη κι αν ήμουνα.

ΠΑΝΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΑΙΝΑΣ είπε...

Λευκή μου μην μου τα λες εμένα, πήρα ήδη το μερίδιο που μου αναλογεί αν διάβασες προσεκτικά. Ούτε και διαφωνώ στην ουσία των λόγων σου.

Αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι πρέπει να προσέχουμε την ούγια! και η ούγια γράφει: Αντιστροφή Ρόλων.

Τι θα πει αυτό; Ο κίνδυνος της μονομέρειας, Λευκή μου. Γιατί, ενώ τα κοπανάς για την σεξουαλική παρενόχληση από τους προϊσταμένους και τους εργοδότες, δεν λες τίποτα για την άλλη πλευρά του νομίσματος
την ανισότητα ευκαιριών στην επαγγελματική εξέλιξη μεταξύ γυναικών και ανδρών. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, κορίτσια, οι γυναίκες σε τρελό ποσοστό χρησιμοποιούν τα άτυπα προσόντα για να ανέλθουν επαγγελματικά.

Για την ομορφιά τους, τώρα, και το πώς την αντιμετωπίζουν οι άνδρες;
Νομίζω είναι μια παλιά ιστορία, που ο Oskar Wild έθεσε σε σωστότατη βάση: "Η ομορφιά είναι το απαραβίαστο ταμπού μου"... Και δεν ξέρω αν ο βλαχοσυντάκτης της αγγελίας με την βαρβατίλα να κυλάει στα πλακάκια διάβαζε από μικρός τον Oscar εκεί πάνω στα γκράβαρα, μα πες μου καλή μου πριν πάρω τα χάπια της ζωής μου: Ποιος νορμάλ θα ήθελε για γραμματέα του μια σπυριάρα, κοντοπίθαρη και βλογιοκομμένη; Ποιος θα επεδίωκε με μανία να προσλάβει την Βασιλειάδου ή την Σαπφώ Νοταρά, και όχι κάτι θεσπέσιο και του γαλάτου -που λένε οι κακές γλώσσες;

ΕΓΩ ΠΑΝΤΩΣ ΟΧΙ -κι έχω σαφώς επίγνωση των συνεπειών του νόμου!

Πολλά φιλιά.

γυάλινο δάκρυ είπε...

Φυσικά κι εχουν αλλάξει τα πράγματα μες στο σπίτι. Γι'αυτό λέω αρκετοί άντρες. Όχι όλοι. Απλά βλέπω και σε μερικά νεοσύστατα συγγενικά και φιλικά σπίτια ότι εξακολουθεί να υπάρχει αυτή η νοοτροπία του ότι τα οικειακά είναι αποκλειστικά γυναικείο θέμα.
Συμφωνώ ότι φταίνε και οι γυναίκες σ'αυτό. Βλέπω και από τη μητέρα μου και από μένα. Δεν θέλουμε να ανακατεύονται άλλη στην κουζίνα, ενώ από την άλλη ζητάμε βοήθεια. Τώρα βέβαια όποιος άντρας τα διαβάσει αυτά θα σκεφτεί "Πφφφ, γυναίκες!"

Κωνσταντινος είπε...

Πολλά πράγματα δεν υπήρξα,ούτε καν αντιδραστικός.
Επίσης έχω τεκμηριωμένη άποψη για τα αυτοκίνητα χωρίς να έχω ρόδες.

Λευκή είπε...

Πάνο έχεις δίκιο, γι'αυτό κι εγώ μίλησα πριν για ρόλους. Δεν επισητούμε την αντιστροφή γιατί αυτό θα ήταν ενάντια στη φύση μας. Αυτό που ζητάμε είναι αξιοκρατία και ίσες ευκαιρείες.
Σε άλλα επαγγέλματα υπάρχουν περισσότερες δυνατότητες ανέλιξης για μια γυναίκα και σε άλλα αγνοείται επιδεικτικά η όποια υπεροχή της(λόγω προσώντων και μόνο) έναντι των ανδρών. Εγώ αυτό βιώνω τουλάχιστον, και μάλιστα σε πολλές από τις εταιρείες όπου βρέθηκα κατά καιρούς.
Και δεν τα κοπανάω μόνο στους εργοδότες, αλλά και στις ίδιες τις γυναίκες που καταδέχονται/καταντούν να κατεφεύγουν σε κόλπα ή στα σωματικά τους χαρίσματα για να επιβιώσουν και να ανέλθουν επαγγελματικά.
Η ομορφιά, η πρώτη εικόνα, είναι σημαντική σε όλους τους τομείς της καθημερινότητας. Γι'αυτο και κάνει ό,τι μπορεί ο καθένας έτσι ώστε να είναι εντός των "νορμάλ" ορίων, αν μη τι άλλο. Έχω πολύ καιρό να δω βλογιοκομένες γυναίκες πάντως.....

Λευκή είπε...

Γυάλινο δάκρυ,
μια έμφυτη αίσθηση του ανικανοποίητου την έχουμε, δεν λέω!

Λευκή είπε...

Κωνσταντίνε,
δεν ξέρω, νομίζω πως αλλιώς είναι όταν το ζεις στο πετσί σου!