Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2009

Υπερπαραγωγή


Ήταν ένα κορίτσι. Όμορφη. Μελαχρινούλα. Έπαιζε βόλεϊ στον ΔΑΣΩ. Είχε και τη δουλίτσα της. Είχε κι έναν αδερφό στο Αμέρικα που δούλευε σεφ. Α! Πριν 3 μέρες ήρθε ο αδερφός και καταχάρηκε το κορίτσι. (Περίμενε ρε, μην κοιτάς απορημένα, δεν λέω μαλακίες, στο κλίμα προσπαθώ να σε βάλω). Το κορίτσι αυτό είχε μια μαμά, την κυρά Νούλη. Ωραία τύπισσα. Κλασική μάνα Σαλονικιά, κουβαλώντας όλη την παραδοσιακή βλακεία που διαθέτουν όλες αυτές οι μανάδες (« Λενάκιιιιιιιι! Πότε να περάσω να κάνουμε τα πατζούρια?» -δεν εννοεί να τα χτίσουνε αλλά να τα καθαρίσουνε).

Αυτό το κορίτσι λοιπόν δούλευε σε μια εταιρεία. Λογίστρια. Την παιδεύανε, αλλά ήταν καλά παιδιά τα αφεντικούλια της και τους αγαπούσε. Ούτε και καμιά περιουσία της δίνανε, αλλά δεν το έκανε θέμα. Ο ένας εκ των δύο αφεντικών, ο πιο τσαχπίνης, είχε βάλει σκοπό της ζωής του να βρει άντρα στο Λενάκι. Της είχε γνωρίσει διάφορους κατά καιρούς, οι περισσότεροι όμως ήταν για τα μπάζα. Εμ, στην κερκίδα του ΠΑΟΚ που πήγαιναν κάθε Τετάρτη…δεν θα έβρισκαν και φωστήρες! Κανένα «γυφτάκι» πολύ πολύ…

Μια μέρα έκανε την εμφάνισή του στο γραφείο ένας τύπος. 50-φεύγα, 1,55 με τα χέρια στην ανάταση, κουστουμάκι κυπαρισσί από το Daverro (οι Θεσσαλονικείς ξέρουν τι εννοώ) και καφέ καστόρινο λουστρινάκι πάντα με άσπρη κάλτσα από μέσα. Το μαλλί δε….υπερπαραγωγή! 01 της Crystal Color…(όσοι ξέρετε τι θα πει το νούμερο, τα βάφετε!)

Από το μέσα γραφείο ακούγεται η φωνή του αφεντικού.

-Λεβέντη μου! Πασά μου! Παλληκάρι μου!!!

Το Λενάκι γυρνάει και με κοιτάει στα μάτια : «για ποιον λέει?». Ο τύπος γυρνάει και κοιτάζει πίσω του ερωτηματικά: «για ποιον λέει?», σκέφτεται προφανώς και ο ίδιος, αλλά δεν το λέει φωναχτά. Το αφεντικό μας έρχεται και τον αγκαλιάζει με φόρα. Μας τον συστήνει και ο τύπος μένει παγωτό. Κοιτάει το Λενάκι μες στα μάτια. Το Λενάκι κοιτάει εμένα μες στα μάτια ζητώντας απεγνωσμένα βοήθεια. Το αφεντικό κοιτάει την καφετιέρα λες και θα γεμίσει από μόνη της…


..... Η συνέχεια αύριο! :p

19 σχόλια:

NANTIA-BAD RELIGION 7 είπε...

Μην μου πείς,γαμπρός ο 50φεύγα!;!;

Λευκή είπε...

Νάντια,
αν καταφέρω και βγάλω καμιά φωτογραφία του θα την αναρτήσω, μα το Θεό!
Είναι όλα τα λεφτά ο τύπος, και η ιστορία παίζεται αυτές τις μέρες!
:p

NANTIA-BAD RELIGION 7 είπε...

Eκτός απο φωτό,βγάλε και βιντεάκι να το αναρτήσεις στο you tube!χαχαχα

Λευκή είπε...

Είναι σαν τους τύπους που περιέγραφα παλιότερα, θυμάσαι? Μιλάμε να δεις στήσιμο, μαγκιά και πανικός...αλλά το μαλλί βαμένο με καραμπογιά...!

γυάλινο δάκρυ είπε...

Καλά στέφανα!! :-Ρ
Έλεος!!!!

Λευκή είπε...

Γυάλινο δάκρυ,
λες? Να λυγίσει το Λενάκι? Αχ θα έχει τρελό γέλιο. Μόνο να ξέρατε τι στυλάκι είναι η κοπέλα θα καταλαβαίνατε!

di-ne-tou είπε...

Ωχ παναγία μου,
τι τραβάει αυτό το Λενάκι...
και απορώ τι θα τραβήξει στη συνέχεια!!!
καλό σ/κ!!!

dreamer-angel είπε...

Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο τα παίρνω όταν μου τα λένε μισά!!!
Γκρρρρ
Αντε βρε κοπελιά μας έσκασες!!!
Εχουμε και δουλειές λέμε....

nek είπε...

re paidia, min mas paideyete allo me ta posts-synexeies!! :)

homemade είπε...

αμάν αγωνία....


τον φωσκολό μου.....

κάτι απο αρη μου θυμίζει η περιγραφή σου....αρης ομμαδα εννοώ

ΠΑΝΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΑΙΝΑΣ είπε...

Μας έσκασες ρε παιδάκι μου, ξέρεις ότι δεν μπορώ να χαλαρώσω χωρίς ιστοριούλες... Όχι Λευκή δεν είσαι, μαύρη κατάμαυρη είσαι , πίσσα κατράμι που λένε.

Τέλος πάντων, σε συγχωρώ γιατί είσαι και γλυκούλα είσαι και τσαχπινούλα! Άντε, περιμένουμε...

Φιλάκια.

ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΧΩΡΙΣ ΑΡΩΜΑ είπε...

Λευκή μου, καλημέρα!

Σήμερα είναι το αύριο που έλεγες…Περιμένω να διαβάσω τη συνέχεια…

Να περνάς όμορφα!

NANTIA-BAD RELIGION 7 είπε...

Καλημέρα Λευκή,
αργείς,απελπιστικά αργείς!Προσπαθεις να δημιουργήσεις σασπένς????

Λευκή είπε...

nek,
είναι μεγάλη η ιστορία ρε πουλάκι μου...
1. βαρέθηκα να τη γράψω ολόκληρη και
2. θα βαριόσασταν κι εσείς με το τεράστιο ποστ που θα έβγαινε και
3.(και κυριότερον!)Μη διαφωνείτε με το συγγραφέα άθλια ποταπά σκουλίκια! lol

Λευκή είπε...

homemade,
ο Άρης είναι θρίλερ για γερά νεύρα...!
Εγώ είμαι με τους άλλους..τους όμορφους :p

Λευκή είπε...

Πάνο,
ευτυχώς που με συγχωρείς γιατί ούτε κι εγώ θα μπορούσα να χαλαρώσω!
Φιλάκια

Λευκή είπε...

Λουλούδι χωρίς άρωμα,
Νάντια,
ρε 'σεις, ύπνος δεν σας πιάνει??
Τσακίστηκα κυριακάτικα να το ποστάρω πριν πιω καν καφέ! Ελπίζω να σας αρέσει η συνέχεια και να γελάσετε κούκλες μου...
Καλημέρα σας και καλή Κυριακή

ΥΓ. Εδώ χιονίζει!

Λευκή είπε...

di-ne-tou,
dreamer-angel,
μέχρι το καινούριο ποστ θα σας πω ένα ανέκδοτάκι. Παλιό, αλλά μ'άρεσε.

Το πουλάκι

Μια μέρα ένα γατάκι περπατούσε στο δάσος. Όπως έπαιζε, ξεχάστηκε, και είδε πως άρχισε να σκοτεινιάζει. Άρχισε να τρέχει λοιπόν. Στο δρόμο του βρέθηκε ένα ποτάμι. Το γατάκι ήταν αδύνατο να το περάσει. Είδε όμως έναν μεγάλο βάτραχο, ο οποίος είπε στο γατάκι να ανέβει στην πλάτη του και πηδώντας από πέτρα σε πέτρα θα περνούσαν απέναντι. Ανεβαίνει το γατάκι στον βάτραχο και ο βάτραχος αρχίζει να πηδήματα.
Στο δεύτερο πήδημα, το γατάκι έπεσε στο ποτάμι, γιατί η πλάτη του βατράχου γλιστρούσε. Ο βάτραχος λυπημένος που δεν κατάφερε να βοηθήσει το γατάκι, έφυγε .
Το γατάκι απελπίστηκε και σκέφτηκε ότι θα πέθαινε στο κρύο νερό του ποταμού.
Ξαφνικά, και ενώ είχε χάσει κάθε ελπίδα....σήκωσε τα μάτια του στον ουρανό να προσευχηθεί για την ψυχούλα του. Στον γαλάζιο ουρανό είδε ένα πουλάκι.
-Πουλάκι σε παρακαλώ, βοήθησέ με, είμαι στο παγωμένο νερό και θα πεθάνω...!
-Όχι.
-Σε παρακαλώ πουλάκι μην είσαι άκαρδο. Βοήθησέ με!
-Όχι.
-Σε ικετεύω καλό μου πουλάκι,μην είσαι σκληρό, μην μ'αφήσεις να πεθάνω....θα με βοηθήσεις?
-Όχι.


Συμπέρασμα : Όταν το γατάκι είναι υγρό το πουλάκι είναι σκληρό.



Φιλιάάάάά

dreamer-angel είπε...

...κι εσύ είσαι ο νέος φώσκολος!
Ελεος λέω!