Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2009

Μισοτελειωμένες υποθέσεις




Τον τελευταίο καιρό, οι φίλοι και οι γνωστοί, ξέρετε τι μου συμβαίνει. Ετοιμάζομαι να φύγω, κατόπιν ωρίμου σκέψεως φυσικά και αποκλειστικά δικής μου επιλογής/ευθύνης. Χα! η Dreamer μας είχε ζαλίσει, κι εγώ τελικά θα φύγω πρώτη! Είναι και καλό κορίτσι και θέλω να την πλησιάσω...χιλιομετρικά, καταλαβαίνετε. Τουλάχιστον ως προς τον τόπο που σκοπεύει να πάει.
Με χρωστάει κι ένα tattoo... Άστα να πάνε Dreamer, την γα...σες! :p
Και πάνω που πήρα τις ΑΠΟΦΑΣΕΙΣΑΡΕΣ μου, πάνω που τα ταχτοποίησα όλα (για τα τεχνικά ζητήματα μιλάω), πάνω που στρώθηκαν όλα ωραία και καλά.....Να'σου η βλακεία που με δέρνει. Να'τη πετιέται, που λέει και ο Γκουσγκούνης (δεν βλέπω ρε τσόντες, με το είπανε!).
Με πιάνουν τα ψυχολογικά μου, έρχεται στην επιφάνεια από την αρχή ξανά η αγάπη που έχω για την πόλη μου, βάζω στο καντάρι φίλους, στιγμές, μέρη, αναμνήσεις καλές (αποφεύγω τις άσχημες) και όλα αυτά.
Την προηγούμενη Δευτέρα να καταλάβετε, χαιρέτησα καλά καλά τους φίλους ακροατές της εκπομπής μου. Ε και δεν μπορώ. Πισογύρισα... Ξανακύλησα! Με μια λέξη μόνο του "αφεντικού" είπα ναι, θα κάνω και το Σάββατο εκπομπή. Ρεζίλι. "Γεια σας δεν θα με ξανακούσετε, αυτό ήταν, αντίο, σε καλή μεριά" και μετά τσούύύύπ! "Γειά σας τι κάνετε? Καλέ ναι, εγώ είμαι η Λευκή, δεν κάνουν Λευκές τ'αυτιά σας!" Ρόμπα! Αλλά δε με νοιάζει, εγώ έχω τα ψυχολογικά μου. Κακό του κεφαλιού σας αν διαλέξετε Mood για εκείνες τις ώρες. Αλλά τ'ορκίζομαι, να μην πάρει ο Ολυμπιακός πρωτάθλημα, αυτή θα είναι και η τελευταία εκπομπή!
Αυτό που θέλω να πω, είναι πως όσο καλά και να τα'χει ταχτοποιήσει κάποιος στο μυαλό του, πάντα θα εμφανίζονται οι αστάθμητοι παράγοντες που, κακά τα ψέματα, είναι και σημαντικοί.
Έχω μια εικόνα στο μυαλό μου. Ένα χειμωνιάτικο πρωί πριν πολλά χρόνια. Στην παλιά παραλία, στο "Stevens". Κάθομαι μέσα στη ζέστη, δίπλα στην τζαμαρία. Κοιτάζω έξω και στα δεξιά μου, αρκετά μακριά βλέπω το λιμάνι. Στην αριστερή πλευρά ο Λευκός Πύργος. Μπροστά κάνουν τζόκινγκ κάτι τρελαμένοι. Έχει έναν απίστευτο ήλιο, καθαρά χειμωνιάτικο. Παρατηρώ μπροστά μου τη θάλασσα. Οι αχτίδες του ήλιου αντανακλώνται στα νερά του Θερμαϊκού κάνοντας τα νερά να λαμπυρίζουν. Εκτυφλωτική ομορφιά! Αυτή η εικόνα με έκανε να λατρέψω τη Θεσσαλονίκη. Και φυσικά οι άνθρωποί της! Μεγάλη πόλη, απρόσωπη κι αυτή, αλλά όταν πας στο περίπτερο να πάρεις τσιγάρα και ακούς τη γιαγιά μπροστά σου να λέει στον περιπτερά " δε με λες πουλόπο μ, με κράτησες την εφημερίδα που σε είπα?" ε, δεν μπορείς παρά να χαμογελάσεις!
Το ξέρω πως είναι επιλογή μου, το ξέρω πως μια χαρά θα είμαι εκεί που σκοπεύω να πάω, το ξέρω πως δεν πάω σε άλλη ήπειρο, το ξέρω.... όλα τα ξέρω. Αλλά,
αααααααχχχχχχχχχχχχχχ!!!!!!

ΥΓ.ΠΑΟΚ ΟΛΕ αμπαλαέ

21 σχόλια:

Artistz είπε...

Δεν με ξέρεις για να με καταλαβεις στο απολυτο αυτο που θα σου πω αλλα εχω συγκινηθει..

Τα ιδια τραβαω και εγω τοσο καιρο..

Προσπαθω,προσπαθω και παντα κατι με τραβαει..και εγω στα σκαρια ειμαι παλι..αντε να με δω!
εχω βαρεθει που λες να αποχερεταω και να λεω μεγαλες κουβεντες..

ενταξει μου εχουν τυχει και αναποδιες αρκετες,και τωρα εχω και καποια σοβαρα πραγματα,αλλα με θυμαμαι πριν 2 χρονια που καθε βδομαδα εφευγα..και ξαφνικα αντε παλι τα ιδια

φυγε το γρηγοροτερο..χωρις σκεψη,αυτο λεω και εγω συνεχεια..αλλα..

γεια χαρά!

dreamer-angel είπε...

Aπό που ν αρχίσω εγώ τώρα εεε;;;;
Καταρχήν ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!!!Να ξαναπάς στα βουνά γίνεσαι άλλος άνθρωπος χα χα χα
(Μήπως έχεις και πυρετό;;;)χα χα χα
Το tattoo όποτε θες στο κάνω αλλά πολύ φοβάμαι πως εσένα θα ........σω από τον πόνο χα χα χα
Μη φοβου δεν είναι και τόσο τρομερό εξάλλου αντέχεις εσύ!!!Πάμε παρακάτω...
Ολα αυτά που λες τα πέρασα κι εγώ και τα περνάω ακόμα γι αυτό λέω πως αυτό το διάστημα της αναμονής είναι ότι χειρότερο μου χει συμβεί!!!θα προτιμούσα να μην το ζω αυτό και να αλλάξει η ζωή μου απ την μια μερα στην άλλη για καλό ή για κακό ώστε να το πάρω απόφαση να τελειώνουμε!!!Οσο για το ρεζιλίκι μη σε νοιάζει, φαντάζεσαι τι θα πάθω εγώ αν μετά από τοσο καιρό και τόσο πρήξιμο με τις αναρτήσεις μου σας πω ότι δεν μου βγήκε και μένω εδώ;;;Αστα να πάνε, μεγάλη ξεφτίλα!!!Θα χω τη στεναχώρια μου θα χω κι εσάς χα χα χα
Χτες όμως έκανα κι εγώ ένα τεστ και πήγα γι άλλη μια φορά κέντρο για να δω την Ακρόπολη!!!
Στη θλεση της έβαλα τον φάρο των Χανίων και τελικά Παρθενώνας vs Φάρος σημειώσατε 2 με κλειστά μάτια!!!Τα φιλιά μου και μη μασας
Θα σου κάνω ταττοο με τον λευκό πύργο να τον βλέπεις συνέχεια!!!

Λευκή είπε...

Artistz,
το κανόνισα έτσι ώστε να μην μου έχει μείνει και πολύς χρόνος για πισωγυρίσματα και συναισθηματισμούς. Το ανακοίνωσα κιόλας τελευταία στιγμή σε όλους γι'αυτόν ακριβώς τον λόγο.
Θα φύγω :(
εεε?

Λευκή είπε...

Dreamer μου,
ρε συ κάτι μ'έχει πιάσει, δεν πάω καλά! Αγαπώ όλον τον κόσμo! Ρε μπας κι ερωτεύτηκα? :p
"Φεύγω ψηλά για το βουνό
κι ύστερα πέφτω στο γκρεμό
και ταλαντεύομαι στα βάθη και στα ύψη..."
Το tattoo με τον Λευκό Πύργο δεν το είχα σκεφτεί!!!! Αυτή είναι μια καταπληκτική ιδέα! Γιούχου!
Φιλιά :)
Αντέχεις.
Αντέχω κι εγώ...

NANTIA-BAD RELIGION 7 είπε...

Εγώ φεύγω
Εσύ φεύγεις
Αυτή φεύγει
Άϊντε και η τελευταία να κλείσει την πόρτα!!

Raven είπε...

Όπου και να πας πάντως, σου εύχομαι να περάσεις πολύ όμορφα και να δημιουργήσεις ακόμα πιο ζεστές αναμνήσεις από αυτές που ήδη έχεις!

Λογικό είναι να νιώθεις πολλά και ανάμικτα συναισθήματα. Η χαρμολύπη είναι μέσα στο πρόγραμμα, σε τέτοιες καταστάσεις :)

Καλό σουκου!

homemade είπε...

πηγαινε εκεί που σε αγαπούν....
τις πόλεις τις ομορφιές τις φτιάχνουν οι ανθρωποι....
να περνάς καλά...
καλή τύχη....
και να μας γράφεις όταν μπορείς..

η θεσσαλονικη όντως είναι μια πολύ όμορφη πόλη με πολύ ωραίους ανθρώπους......

και με ωραία γλύκα αχχχχ
ελενιδη με τα τρίγωνα σου
και συ τενκενρλη..με τα τσουρέκια
και το bit bazzar...ε..?

Blackangel είπε...

Πολύ ωραίο post. Από τα καλύτερα σου (μαζί με εκείνο με το Seicento) κουλουπου, κουλουπου.

Έντονα συναισθήματα αναβλύζουν, από τις λέξεις, τις προτάσεις, τις φωτογραφίες ακόμα και τα σημεία στίξης.

Διαθέσεις παράλληλες με το ονειροπόλο Αγγελάκι (τάσεις φυγής. έστω και αν σε εσένα κυριαρχεί το "πρέπει" και στο Αγγελάκι το "θέλω"), αλλά βίοι αντίθετοι, μια και το αγγελάκι ουσιαστικά φεύγει από κάπου που ζει προσωρινά και επιστρέφει (με το καλό ε?) στην "μαμά πατρίδα", ενώ εσύ φεύγεις από κάπου που ζεις μόνιμα προς άλλα μέρη και προορισμούς, ίσως προσωρινά.

Που ξέρεις? Ίσως είναι γραφτό κάποτε να ξαναγυρίσεις στην πόλη που αγάπησες.

Κοίταξε πίσω, κράτησε τις αναμνήσεις συντροφιά σου αλλά ξεχύσου στους νέους δρόμους που ανοίγονται μπροστά σου.

Αμπαλαέο λοιπόν και "αγαπιέται" ο θρύλος και ο Πειραιάς.

:-))

nek είπε...

katse ekei pou eisai... alloi tha afinan tis poleis tous gia na rthoun sti Salonika!
Y.G.: Poso irthe re Leyki to paixnidaki proxthes, den to eida! ;)

Themis είπε...

Μερικές φορές το μόνο που μας κρατάει σε μια σχέση, σε έναν τόπο, σε μια κατάσταση, είναι ότι φοβόμαστε μήπως "χάσουμε" και "ξεχάσουμε" ό,τι ζήσαμε και τελικά το απομυθοποιήσουμε κι αυτό... όταν κάτι το έχεις αγαπήσει αληθινά, δεν πρόκειται να το χάσεις. Σ' ακολουθεί και σου ανήκει! Καλή τύχη και μη φοβάσαι να ζήσεις! Η ζωή σου σου ανήκει! Μια ζωή απρόβλεπτη, γεμάτη συγκινήσεις, χαρές, δυσκολίες, δοκιμασίες.. που μπορεί να σε φθείρει, να σε κουράζει και να σε πληγώνει, αλλά δε σ' αφήνει ποτέ να την βαρεθείς.. η πουτάνα!

ΠΑΝΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΑΙΝΑΣ είπε...

Όπου κι αν πας, θα σε ακολουθούμε μέσα απ' τα σύρματα. Και μην μας ξεχνάς, Λευκούλα του Βορρά. (Πάλι έχασα επεισόδια;)

Τα φιλιά μου και την αγάπη μου.

Λευκή είπε...

Νάντια,
χαχαχα έχεις δίκιο! Οι γκόμενες την κάνουν, μ'ελαφρά πηδηματάκια. Του φευγιού το κάγκελο.... Κι όσο το σκέτομαι τόσο γελάω (ντιπ χάζή) χαχχαχαχ η τελευταία θα είναι η dreamer!
xaxaxa
Φιλιά, ξανθιά :)

Λευκή είπε...

Raven,
Ευχαριστώ κούκλα μου. Το ξέρω πως μια χαρά θα είμαι, για καλύτερα το επέλεξα άλλωστε, αλλά να, μωρέ....
Τα φιλιά μου και σ'εσένα και καλό Σ/Κ.

Λευκή είπε...

homemade,
Δεν θέλω τέτοια! Ο Τερκενλής είναι μόνο μυρωδιά και όχι γέυση, και ο Ελενίδης είναι δολοφόνος διαβητικών. 2 ονόματα ζαχαροπλαστείων να θυμάσαι που αφορούν τη Θεσσαλονίκη. Ο ένας είναι ο "Μίλτος". Δεν έχω λόγια!!!! Αν φας πάστα ή τρίγωνο απ'αυτόν νομίζεις πως όλα τα υπόλοιπα που είχες δοκιμάσει ως τώρα ήταν οδοντόπαστες. Το άλλο όνομα είναι "Leone". Μπαμπάδες και σιροπιαστά στο Ωραιόκαστρο. Σε μιλάω για ταψιά ολόκληρα!!!
Έλα κι είναι νωρίς... λιγούρα μ'έπιασε! lol

Λευκή είπε...

Blackangel,
πού χάθηκες εσύ? Μας ξέχασες, ούτε ένα γράμμα, ούτε ένα τηλέφωνο (που λέει και το ανέκδοτο).
Χαίρομαι που σου άρεσε η ανάρτηση μου.
Κι έχεις δίκιο. Κρατάμε τα σημαντικά σ'ένα κουτάκι κάπου, το παίρνουμε μαζί μας, και το τοποθετούμε σε μια όμορφη προθήκη, προστατευμένο για να μην πάθει τίποτα και σε βολικό σημείο ώστε να μπορούμε ανά πάσα στιγμή να το ανοίξουμε και να βρεθούμε πάλι πίσω!

ΥΓ. Φωτιά στο λιμάνι!- Ξύλινα σπαθιά ( για τον Πειραιά το βγάλανε!).
ΥΓ2. Αν το διαβάσει αυτό το σχόλιο ο αδερφός μου που είναι ΟΣΦΠ :
Έλα ρε μικρέ λέω και καμιά μαλακία να περάσει η ώρα...!

Λευκή είπε...

nek,
Μπα δεν γίνεται να κάτσω... Αλλά μπορείς άνετα να με πληρώσεις για να έρθεις εδώ!
Το παιχνιδάκι? Δεν ξέρω....δεν θυμάμαι....Δεν απαντώ....δεν.....
δενννν γαμιέται ο Θρύλος και ο Πειραιας!?!? Α σιχτίρι νε!

ΥΓ. Αδερφούλη απλά βαριέμαι μωρέ, ξέρεις, για να περάσει η ώρα τα λέω...μην τα παίρνεις σοβαρά.

Λευκή είπε...

Ωχ ο Θέμης!
Θέμη το ξέρω...Όλα τα ξέρω. Πάντως ειδικά από'σένα ερχόμενο αυτό το σχόλιο είναι αρκετά σημαντικό γιατί έχεις βρεθεί στην άλλη άκρη του κόσμου και κατάφερες, όχι μόνο να πας καλά στη δουλειά σου αλλά να αγαπήσεις έναν λαό τόσο διαφορετικό από'μας. Πρέπει να σου πω πως αυτό μ'εντυπωσίασε πολύ.
Ευχαριστώ λοιπόν...για όλα :)

YΓ. Είδα το "chip". Και το σχόλιο μου είναι...."απορώ πώς δεν έβγαλες γκόμενα" μετά απ'αυτό!:D
Φιλιά

Λευκή είπε...

Πάνο,
Ναι, έχεις χάσει κάτι ψιλά, αλλά δεν πειράζει, έχεις ανακατευτεί με πολλών ειδών πίτουρα :)
Καλημέρα και πολλά φιλιά

Themis είπε...

Ωχ η Λευκή! :-P
Να σου πω, κι εγώ πίστευα ότι το "chip" ήταν η καλύτερη ανάρτηση μου για να "βγάλω γκόμενα"!
Δυστυχώς απ' ό,τι φάνηκε, δε με διαβάζουν "γκόμενες", αλλά σωστές και καθωσπρέπει κοπέλες, από καλή οικογένεια, σοβαρές και με σοβαρό "σκοπό"! Αίσχος!!! :-P

Λευκή είπε...

Themis,
δεν πας καλά. Πρέπει να βρεις τρόπο για face control. Δεν μπορεί να μπαίνει όποιος να'ναι εκεί να λέει τις σοβαρές απόψεις του.... Τι το περάσαμε εδώ πέρα κυρίες μου?
Σας παρακαλώ, κάποια να του εκαθίσει, μπας και τον παρατήσει μετά, για να πονάει και να τραγουδήσει κανένα πονεσιάρικο τραγούδι με το σωστό emotion επιτέλους!
Σας παρακαλώ, σκεφτείτε κι εμένα τη ραδιοφωνίκη παραγωγό! Πρέπει να με στηρίξετε σαν άνθρωπο και σαν προσωπικότητα. Να του εκάτσετε!

homemade είπε...

στο ωραιόκαστρο μένει ο φιλος μου ο μεντεσίδης θα του πω να στειλει
ευχαριστώ