Τρίτη, 10 Μαρτίου 2009

Έτσι.


Τώρα μπήκα εδώ πέρα για να γράψω. Δεν έχω τίποτα ιδιαίτερο στο μυαλό μου (ως γνωστόν) αλλά ένεκα του ότι αύριο θα κόψω τον fucking ΟΤΕ και κατ'επέκτασιν και το fucking BaudTec θα μετακομίσει σε άλλο μέρος από'κεί που θα μετακομίσω εγώ, μ'έχει πιάσει κάτι. Να πω, να πω, να προλάβω να πω κι άλλα, να σας καρφωθώ στον εγκέφαλο σαν τσεκούρι να ματώσετε και να ουρλιάζετε. Βασικά είναι τεχνικώς αδύνατον, γιατί άμα σε καρφωθεί τσεκούρι στο κεφάλι μετά δεν θα μπορείς να ουρλιάξεις και αν κάποιο τσεκούρι κατευθύνεται στο κεφάλι σου α. κοιτάς να το αποφύγεις, δεν κοιτάς να ουρλιάξεις και β. δεν προλαβαίνεις, δεν έχεις χρόνο, δεν βγαίνεις μάνα μου πώς το λένε, να ουρλιάξεις.
Ας πάρουμε μια άλλη περίπτωση. Με τσεκούρι πάλι. Είσαι λέει παιδαράς άντρας, ψηλός, μακρυμάλλης, ξανθός, πρασινομάτης με μπρατσάρες και κοιλιακούς φέτες. (ρε κοπέλα μου ούτε στις ταινείες δεν έχει τέτοιους, αλλά τεσπα, προχωράμε). Λοιπόν είσαι αυτός ο τυπάς και λέει είσαι στο δάσος. Κι έχεις την γιαλαλαϊ βλαχο-γκόμενα που μόλις έχει πήξει το τυρί, να ξαπλώνει στη βελέτζα μπροστά στο τζάκι, με ένα light σεγκούνι ριγμένο ελαφρά στους ώμους της. Και σε λέει το παιδί "Μήτσου μ, κρυώνου". Τι κάνεις εσύ σαν άτομο και σαν προσωπικότητα? But of course, ανασηκώνεις το μανίκι από το πρασινοκαφέ φλις πουκαμισάκι και αρπάζεις το τσεκούρι για να σκίσεις ξύλα, να τα ρίξεις στο τζάκι για να μην κρυώνει το παιδί. Picture this (που έλεγε και η γηραιότερη στα Χρυσά Κορίτσια) : Ο τυπάς με το τσεκούρι πιάνει ένα κούτσουρο, το τοποθετεί, και παίρνει φόρα με το τσεκούρι. Στο βάθος ακούγεται μια φωνή..."Γειά σου παλήήηήκαρε"(ο μπάρμπας από την "Φάρμα" του Αρναούτογλου, τον θυμάστε?). Και με νέα δύναμη (εμ σε είπε παλήήήήκαρε) δίνεις μια και πάρτο κάτω το κουτσουράκι. Κάνεις κάμποσα, ιδρώνεις, ζεστένεσαι, πετάς και το πουκάμισο. Από μέσα, φανελάκι Minerva ή Helios, αναλόγως πιο έπλυνε η γιαλαλαϊ προσφάτως. Τι εικόνα!!!! Όλα τα λεφτα. Λοιπόν. Μένεις με το φανελάκι. Ένας μοναχικός λύκος ουρλιάζει. Όχι λόγω του τσεκουριού. Εντελώς στο άσχετο. Κόβεις κάμποσα ακόμα και αρχίζεις το κουβάλημα. Η γκόμενα ακόμα στη βελέτζα. "Μήτσου μ, άργησες. Κρύωσε ο τραχανάς." Την ρίχνεις ένα βλοσυρό βλέμμα σα να λες "δε μας γαμείς κι εσύ ρε ούφο" και τοποθετείς τα ξύλα στο τζάκι σχηματίζοντας μια πυραμίδα. Τσαφ. Λαμπαδιάζουν. Χαίρεται η γκόμενα. "Μήτσου μ, έλα κουντά μ." Την αγνοείς και τρως τον κρύο λαπαδιασμένο τραχανά. Κάνεις κι ένα τσιγαράκι. Στανιάρεις. Αυτή εκεί. Βελέτζα και άγιος ο θεός. "Τη γαμείς ή δε την γαμείς κύριε Πρόεδρε?". Λογικά, τη γαμείς. Το ερώτημα όμως παραμένει. Θα γινόταν τίποτα απ'όλα αυτά αν δεν υπήρχε το τσεκούρι???? εεε????
Το ξέρω, φτιαχτήκατε. Κουφαλίτσες. Άλλο ένα, έτσι για να σας λείψω τρελά.
Λοιπόν.
Τσεκούρι ε?. Οκ. Το'χω.
Picture this.
Φάρμα στην Utah. Κοπελιές με άθλια φορέματα και αγοράκια με φαβορίτα-μπούκλα. Στο φάμιλυ, χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα. Κάνουν τζέρτζελο αναμεταξύ τους και ούτε ξέρουν τίνος παιδί είναι ποιο. Ο αρχηγός της φυλής, ο αρχιμορμόνος, έχει 11 παιδιά, 4 γυναίκες κι όλες αδερφές (μεταξύ τους). To δεκαεξαβάλβιδο κάρο έχει χαλάσει. Prob. Πρέπει να το φτιάξει γιατί πρέπει αύριο να πουλήσει τη σοδεία του καλαμποκιού (δεν έχω ιδέα αν καλλιεργούν καλαμπόκι! lol). Big prob. Ζόρια ο τύπος. Φωνάζει τον μεγάλο του γιο. Τον στέλνει για έρευνα αγοράς to a forest nearby. Περνάνε 2 ώρες. Τίποτα. Περνάνε 3. Τίποτα. Περνάνε 4. Μπουχός ο γιος. Σε κάποια φάση ανησυχεί ο πατέρας. Το παιδί του δεν συνήθιζε να εξαφανίζεται έτσι. Μια και δυο παίρνει το μονοπάτι για το δάσος. Ψάχνει από'δω. Τίποτα. Ψάχνει από'κει. Τίποτα. Φωνάζει το όνομά του. Τίποτα. No response. Ξαφνικά βλέπει ένα μεγάλο δέντρο με μια κουφάλα και τον γιο του. Ο γιος πηδούσε την κουφάλα. Τρελένεται ο πατέρας. Τη γούσταρε από καιρό αυτή την τύπισα, είχε παιχτεί κι ένα ψιλοχαμούρεμα κάποτε και την είχε ερωτευτεί τρελά. Αρπάζει το τσεκούρι που ήταν στηριγμένο στο δέντρο και το καρφώνει στο κεφάλι του γιου, που ούτε προλαβαίνει να ουρλιάξει. Ούτε κιχ. Μόλις συνειδητοποιεί τι έκανε, ζητάει από την κουφάλα να τον σκοτώσει "σκότωσέ με, είναι η τελευταία χάρη που σου ζητώ, να'ρθει η νύχτα να με πάρει να σωθώ.". Η κουφάλα είναι σε δίλημμα. Δε γαμιέται λέει. Δίνει μια κι αυτή με το τσεκούρι στο κεφάλι του μπάρμπα, τέζα ο μπάρμπας. Αν και έχω βάσιμες υποψίες πως την στιγμή ακριβώς που είδε με την άκρη του ματιού του το τσεκούρι να κατεβαίνει πάνω του, το μετάνιωσε και ήθελε να ουρλίαξει "μηηηηηηη". Αλλά φυσικά δεν πρόλαβε για τους λόγους που αναλύσαμε παραπάνω. Η ιστορία έχει happy end, για την κουφάλα τουλάχιστον. Γιατί στο μέρος αυτό, ξέρουν καλά να κρατούν μυστικά. Λαμόγιο η κουφάλα.
Ηθικόν δίδαγμα. Όταν έχετε τις μαύρες σας μην γράφετε στα blogs.
Kisses
Και μην εφησυχάζετε, εδώ "τριγύρω" θα'μαι ;)

29 σχόλια:

ΠΑΝΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΑΙΝΑΣ είπε...

Και τελικά τα κατάφερες να με μπερδέψεις εντελώς! Τελικά, φεύγεις, μένεις, σε χάνουμε, δεν σε χάνουμε -ένας Θεός μόνο ξέρει. Ατίθασι θηλυκξό, καπριτσιόζα γυναίκα, θ' ανέβω πάνω και θα σε βουτήξω από το μαλλί, που έχεις το θράσος να παίζεις με τα αισθήματά μας! Είναι πού 'ναι κουφάλα αυτή η ζωή και οι παραξενιές της, προσπαθούμε να βρούμε τρύπα στο πρόγραμμά μας για να σε ακούμε και να σε διαβάζουμε, κι εσύ... αγρόν ηγόραζες!

Εμπρός, λοιπόν, εξηγήσου: πού, πώς και πότε μπορούμε κυρία μου να έχουμε μια επαφή μαζί σας; Όχι σεξουαλική, ασφαλώς, είστε μια καθώς πρέπει κυρία, το γνωρίζουμε!!!

Τα γλυκά μου φιλιά από τα νότια.

Λευκή είπε...

Πάνο,
έχω φύγει προ πολλού, αν διάβασες το post :p

Raven είπε...

Έεεεεεεεεετσι!

Φιλιά και καλά κουράγια!

Υ.Γ. Η πρώτη είχε φοβερή πλάκα..! Δεν νομίζω να σε ξεχάσει κανείς, είτε τα έγραφες αυτά είτε όχι. Έχεις fan club, πώς να το κάνουμε;

NANTIA-BAD RELIGION 7 είπε...

Έξω απ'τη πόρτα σου περνώ
και τηγανίζεις ψάρια
και μου πετάς ένα κιοφτέ
Ώωωωχχ!το μάτι μου!
Τρικυμία εν κρανίω Λευκούλαμ ή μου φαίνεται;;
Έτσι και χαθείς την έβαψες!!
Πολλά φιλιά,θέλω λεπτομέρειες εγκατάστασης!!

dreamer-angel είπε...

Χαίρομαι για σένα και δεν στο κρύβω ότι θα μου λείψεις!!!
Τις καλύτερες μου ευχές γλυκιά μου
...άντε να πέρνουμε δρόμο σιγά σιγά!Χα χα χα

So far away ..... είπε...

Αντε γεια σου κοριτσάρα , αν και δε προλάβαμε να πούμε πολλά . . . Πιστέυω να σε ξαναβρούμε σύντομα !

Λευκή είπε...

Raven,
έλα ρε'συ, η δεύτερη ήταν πολύ πιο σάικο! Δεν σου αρέσουν τα θρίλερ όλο νόημα,sex, ίντριγκες και δολοπλοκίες?
Εγώ πριν λίγο που το ξαναδιάβασα συκλονίστηκα με το πόσο παραστατική ήταν η γραφή μου! Είμαι φοβερή, αυτό πρέπει να το πω. Δεν παίζομαι. Ούτε καν στο τάβλι.
Kisses κούκλα :)

Λευκή είπε...

Nantia,
Το ποίημα που παρέθεσες εδώ, είναι σε συνέχεια του χτεσινού στο blog σου? Πρέπει να δεις το θέμα με το βιβλίο, το'χεις!!!!
lol
Οι πληροφορίες θα έρθουν στο mail box σου φρρρτττ! (όπως λέει και η dreamer).
ΥΓ.Τρικυμία εν καρδίω, θα έλεγα ;)

Λευκή είπε...

Να και η dreamer!!!!
Πολύ γέλασα χτες στου "τρελού".
Να φεύγουμε σιγά σιγά ε?
Χμμμ. Ναι οκ. Το'χω.
Αλλά δεν θέλω ηλίθιες ερωτήσεις. Το blogάκι μου κι εσάς δεν θα σας αφήσω. Θα σας βασανίζω με όλων των σχεδίων, μεγεθών και χρωμμάτων "τσεκούρια" για πολύύύύύ!
Από την Θεσσαλονίκη φεύγω μωρέ και δυσκολεύομαι. Γι'αυτό μη χαίρεστε!
Αμέσως, τσακιστήκατε να με ξεπροβοδίσετε "αχ τι κρίμα, φεύγεις, άντε γεια."
Ουστ ρε.

Φιλιά κούκλα μου :)

Λευκή είπε...

So far away,
ετοιμάσου να με μάθεις απ΄την καλή και την ανάποδη! :p
Πλάκα κάνω, τα συμπαθώ τα μαϊμούλια. Φάση έχουν.
:D

117 είπε...

γεια σου λευκή. σε διαβάζω καιρό, αν και δεν είχα αφήσει σχόλιο ως τώρα... ελπίζω όμως σύντομα να ξανάχω νέα σου... καλή συνέχεια, καλή τύχη!

Raven είπε...

Η πρώτη μου άρεσε ιδιαιτέρως γιατί είχε αυτό το feeling-επιστροφή στην φύση μέσω γκουσγκουνότσοντας βουκωλικής...
Το κάψαμε;
Και η δεύτερη μου άρεσε πολύ, αλλά η πρώτη ήταν φοβερή!
Φιλιά και να γράψεις σύντομα γιατί θα μου λείψεις!

El Presidente είπε...

Τα ματακια σου με καιν γιατι εισαι μανεκεν.

Οποιος καταλαβε καταλαβε!

kostasst είπε...

...τότε να γράφεις όταν είσαι στις "μαύρες" σου...

Blackangel είπε...

Τώρα τι να πω?

ΚΑ-ΤΑ-ΠΛΗ-ΚΤΙ-ΚΗ δημοσίευση.

Ερεθιστική, σαδομαχιστική, σατυρική, και άλλα σε -κη.

Δημιουργείς σχολή.

ΙΕΚ ΛΕΥΚΗ. ;-)

Συνέχισε σε περικαλώ στον ίδιο ύφος και ήθος.

Το'χεις...... Το'χεις.

kwlogria είπε...

Πρώτον πέταξε το Μπόουτεκ και ζήτα τους άλλο μόντεμ. Αυτό φταίει για όλα σου τα προβλήματα, πίστεψέ με, είχα πάθει το ίδιο. Δεύτερον, γιατί να μη γράφουμε όταν είμαστε σκατά; Όοοοχι, πρέπει να γράφουμε και τότε!! Πρέπει σου λέω!!! :))))))))))

Themis είπε...

Πάει.. το κόψανε το ιντερνετ! 1 ολόκληρη μέρα χωρίς δημοσίευση ή απάντηση των σχολίων!

Η δημοσίευση είναι αλληγορική και αινιγματική! Πρέπει να τη διαβάσω τουλάχιστον 10 φορές για να καταλάβω! (έχω άλλες 8 ακόμα.. μέχρι τότε, θα έχει βάλει και η Λευκή ιντερνετ πάλι :-)).

Λευκή είπε...

117,
ρε'συ είσαι μικρούλι.
Χαίρομαι! Άντε μπας κι ανοίξουν μερικά ματάκια και μυαλουδάκια γιατί μ'αυτά που σας ποτίζουν το κεφαλάκι στα σχολεία και στις τηλεοράσεις σας κόβω να έχετε σαν το καλύτερα ποίημα όλων των εποχών το "φεγγαράκι μου λαμπρό".
Α! τώρα που το θυμήθηκα, κάνε ένα παιχνιδάκι που έβαζα τους μαθητές μου να κάνουν, έτσι για γέλιο μόνο.
Στο ποίηματάκι αυτό, δοκιμάστε να αλλάξετε τα φωνίεντα και να το πείτε φωναχτά. Δλδ αντί για φεγγαράκι μου λαμπρό, αντικαταστήστε όλα τα φωνίεντα με το "ι" για παράδειγμα. Βγαίνει κάπως έτσι "φιγγιρίκι μι λιμπρί φίγγι μι νι πιρπιτί". Ή με το "ο". Αποτέλεσμα : "φογγορόκο μο λομπρό, φόγγο μο νο πορποτό".
Χμμμ.
Έλα ... σοβαρά!

Λευκή είπε...

Raven,
ένας καλλιτέχνης αγαπά όλα τα πνευματικά παιδιά του. Σαν συγγραφέας αυτού του καταπληκτικού πονήματος, δεν έχω κάτι να προσθέσω. Για μένα είναι ένα αριστούργημα, μια γροθιά στο κατεστημένο της φρούδας πεζότητας μέσα στο χάος των ατάλαντων.
loooooooooooool!!!!!!!!
xaxaxaxax
Βαράει η πουτάνα η "Μαλαματίνα". Κατακέφαλα.

Λευκή είπε...

El presidente,
λευτεριά στα κοτόπουλα που ζουν στα ορνοθοτροφία.

Λευκή είπε...

kostasst,
χαίρομαι που σου άρεσε!
Άντε θέλω κι εγώ αφιέρωση!!!!
Αφού ξέρεις, είμαι γρινιάρα. Και έχω και την ip σου. Θα σε στείλω ιό αν δε μ'αφιερώσεις το song που υποσχέθηκες! Τι θες κι εσύ και τάζεις? Εεεεε?

Λευκή είπε...

Blackangel,
ένα απλό και ταπείνό ΙΕΚ έχω δημιουργήσει.... εσείς είστε ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ με μια έδρα ναααα!
Το'χω. Αλλά το κρύβω. Μετά όμως από την παρότρυνσή σου θα τα βγάλω όλα φόρα παρτίδα. Αμέ. Όλα χάμω. Στα πατώματα.
Φιλιά ρε.

Λευκή είπε...

kwlogria,
το μόντεμ αυτό γαμιέται από την πρώτη ώρα που το φέρανε. Έχω κάνει σχεδόν όλες τις σεξουαλικές χάρες που υπάρχουν στον (πιο όμορφο) ΟΤΕτζη της Δυτικής Θεσσαλονίκης. Καλά ήταν, αλλά από τότε... ούτε ένα γράμμα, ούτε ένα τηλέφωνο.
Αλλά σοβαρά τώρα, βρίσκω πως αν αφήσω ελεύθερο τον εαυτό μου, το μυαλό μου και τα δαχτυλάκια μου πάνω στο keyboard ... την γαμήσατε. Όχι μόνο προειδοποίηση, απαγορευτικό για μποφόρ θα με βάλουνε εμένα.
Thanks που πέρασες.

Λευκή είπε...

Themis,
wireless!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ο ΟΤΕ τον παίρνει, η COSMOTE γέρνει. Όποτε έχει σήμα θα μπαίνω. θα βάζω τη γιαγιά απέναντι να κρατάει τον καθρέφτη κι εγώ πάνω στην καρέκλα θα κρατώ ισορροπία στο ένα πόδι και θα γράφω.

ILive2LoveMe είπε...

χαχα να ήξερες πόσο υποστηρίζω το 'ηθικό δίδαγμα'. Πόσες φορές όταν έχω τις μαύρες μου ή τα νεύρα μου ή οργίζομαι , προσπαθώ να κρατηθώ. Να ΜΗΝ γράψω. Γιατί αρέσουν δεν αρέσουν... Βέβαια υπάρχει και το online ζαπινγ , αλλάζουν μπλογκ και τέλος... αλλά...
Εύχομαι να σε έχουμε γρήγορα πίσω!
Φιλιά , να προσέχεις και να περνάς καλά.

Ο ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΟΣ είπε...

Το τσεκούρι καρφώθηκε στη καρδιά του ….... ξαναβγήκε και καρφώθηκε στη ψυχή του …. Τον κατασπάραξε ….. τον μάτωσε και τον γονάτισε …… όλα είχαν τελειώσει πριν καν αρχίσουν … ή μήπως όλα έπρεπε να τελειώσουν για να ξεκινήσουν ξανά και ξανά …. Για να τελειώσουν άλλες τόσες φορές;; Εγώ σε σπάραξα με το τσεκούρι …. Όχι εγώ.. όχι εγώ. Είμαι ο σχιζοφρενής δολοφόνος με το τσεκούρι …. Ηθικό δίδαγμα: Μη σχολιάζεις στα αγαπημένα σου blogs όταν σ’ έχει πιάσει νευρικό γέλιο και είσαι μέσα στη μαλακία. Θα πέσει τσεκούρι. Λευκούλα μ…… να σε πάντα καλά …. Να βρεις ότι ονειρεύτηκες εκεί που θα πας …. Και να μη χαθείς ποτέ απ’ τις ζωές μας. Φιλιά.

Λευκή είπε...

ILive2LoveMe,
γάμα τους ρε΄σύ! Όσοι είναι φίλοι καρδιακοί και δεν φοβούνται χάρο, θα έρθουν και θα καταλάβουν. Θα καταλάβουν πιο πολλά απ'αυτά που διαβάζουν....:)
Γράψε ό,τι μα ό,τι γουστάρεις εσύ. Ό,τι σε ευχαριστεί και ό,τι έχεις να βγάλεις από μέσα σου.
Πολλά φιλιά :)

Λευκή είπε...

ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΕ,
τσεκούρι ε? οκ...Το'χω.
Picture this.
Το τσεκούρι καρφώθηκε στη καρδιά του ….... ξαναβγήκε και καρφώθηκε στη ψυχή του …. Τον κατασπάραξε ….. τον μάτωσε και τον γονάτισε …… όλα είχαν τελειώσει πριν καν αρχίσουν … ή μήπως όλα έπρεπε να τελειώσουν για να ξεκινήσουν ξανά και ξανά …. Για να τελειώσουν άλλες τόσες φορές;; Εγώ σε σπάραξα με το τσεκούρι …. Είμαι ο σχιζοφρενής δολοφόνος με το τσεκούρι ….
Κι εσύ όμως δεν το αρνήθηκες. Το ζήταγες, το έψαχνες, το ποθούσες. Μια στιγμή, μια τόσο μικρή στιγμή που δεν προλαβαίνει κανείς ούτε να ουρλιάξει. Κι όμως η στιγμή ήταν τόσο δυνατή που τη ζητούσες. Όχι, δεν ήμουν εγώ ο σχιζοφρενής δολοφόνος με το τσεκούρι. Όχι εγώ. Ήσουν εσύ που κρατούσες το τσεκούρι που καρφώθηκε στη καρδιά σου …....που ξαναβγήκε και καρφώθηκε στη ψυχή σου …. Που σε κατασπάραξε ….. σε μάτωσε και σε γονάτισε …… κι όλα είχαν τελειώσει πριν καν αρχίσουν … ή μήπως όλα έπρεπε να τελειώσουν για να ξεκινήσουν ξανά και ξανά …. Για να τελειώσουν άλλες τόσες φορές;; Εγώ ήμουν ή εσύ? Ποιος σε σπάραξε με το τσεκούρι ….? Όχι εγώ.. Εμείς είμαστε ο σχιζοφρενής δολοφόνος με το τσεκούρι ….

Argy είπε...

A mpempa mplom! Mplim Mplom!