Σάββατο, 11 Απριλίου 2009

Μαγείρεμα


Έχω καιρό να μαγειρέψω...

Και τώρα εσύ θα πεις "τι φλασιές τρως παιδάκι μου, πώς σου ήρθε αυτό???"

Σου εξηγώ μικρό άθλιο σκουλίκι για να μην αναρωτιέσαι...Μιλούσα πριν λίγο με έναν θεότρελο φίλο για συνταγές, πολίτικες, ποντιακές, νησιώτικες και ένιωσα ένα πράγμα περίεργο. Νταξ? Φχαριστήθηκες τώρα? Σκάσε λοιπόν και διάβαζε.

Ποτέ δεν είχα το ψώνιο με την κουζίνα ή την μαγειρική. Πάντα όμως ανακατευόμουν σε όλα. Όταν έφτιαχνε η beloved γιαγιά Λευκοθέα κάτι τρελές πίτες με συνταγές παραδοσιακές της Θεσσαλίας, όταν η μάνα μου ανακάλυπτε νέους τρόπους να συντομεύει τους χρόνους ψήσίματος. Πανταχού παρούσα εγώ, κι ας μην λερωνόμουν..

Μετά έφυγα και ήρθε η ώρα να τραφώ γιατί θα πέθαινα. Ανακάλυψα τα πιτόγυρα. Είχα μια συγκάτοικο τότε, ακόμα χειρότερη από'μένα. Άχρηστη τελείως. Ο μπαμπάς της Έλσας να καταλάβεις ήταν μάγειρας. Ο έρμος ο άνθρωπος σου λέει δυό κορίτσια είναι, ε όλο και κάτι θα κάνουν. Ετοίμαζε μάλιστα τσιγαρισμένο κρεμμύδι σε βαζάκια και μας το έδινε για να μην βρωμάει το σπίτι μας υποτίθεται από τα μαγειρέματα που θα κάναμε. Εμείς όταν πηγαίναμε στο κτελ για να φύγουμε, τα πετούσαμε για να μην κουβαλάμε extra βάρος. Τόσο βόδια δλδ.

Η μάνα μου μας έλεγε να πάμε στη "Γιαννούλα" (μια ταβέρνα στην Κασσάνδρου) γιατί θα πάθουμε σκορβούτο. Όλως περιέργως, δεν πάθαμε. Αντίθετα, έχω γίνει διάσημη στον φοιτητόκοσμο της εποχής μου για την "μακαρονάδα των 14 λεπτών" ή αλλιώς "μακαρονάδα σε 2 τσιγάρα". 'Εχω ταϊσει κόσμο και κοσμάκη!!!

Μετά, ήρθε η ώρα που βρέθηκα σε δικό μου σπίτι. Και με πιάνει ένα τρελό πράγμα. Με γυρνάει ο εγκέφαλος εντελώς. Ήρθε ο κόσμος τούμπα σε λέω. Και να γίνω μια Βέφα κανονική.

Τύπωνα ολόκληρα πακέτα Α4 με συνταγές. Και κάθε τι που έφτιαχνα έπρεπε να είναι σαν την φωτογραφία που έβλεπα, αλλιώς ήταν αποτυχία! Μια φορά, είχα κάνει μια γαλοπούλα...να σε μιλήσει ήταν έτοιμη! Γαμάτη.

Μετά το παράτησα. Back στη "μακαρονάδα σε 2 τσιγάρα" ...

Και τώρα είμαι στην πράσινη περίοδό μου. Σαν ζωγράφος. Τρώω μόνο τα πράσινα. Όχι από άποψη, ούτε και φανατικά. Δεν μαγειρεύω όμως και μου'χει λείψει.

Να είδες? Τσάμπα διάβαζες, μαλακίες έγραψα πάλι.


Α! Κι άμα θες γαμάτες συνταγές που τις καταλαβαίνεις και χωρίς τρελά υλικά (πχ σαφράν από την Αίγυπτο που το έχει μυρίσει παρθένα ιερή αγελάδα),

μπες στην θεία μου την Donna.

4 σχόλια:

alterego είπε...

Μου θυμισες τα χρονια που ζουσα μονος στην Ολυμπιαδος ποτε ομως δεν την πετυχα αυτην την ερμη την μακαροναδα. Εκτοτε κυλησε πολυ νερο στο αυλακι και οχι μονο την μακαροναδα αλλα και ολα τα αλλα τα εκανα ισως και λογω της δουλειας

Ευρύνοος είπε...

Μαγείρεμα έχει μέσα την μαγεί-α και το ρέμα (τάση?).. Μαγεί-ρεμα..

Συνταγή τώρα, έχει την έννοια της διαταγής-προσταγής..

άρα πρέπει να ακολουθούνται κανόνες κατα το Μαγεί-ρεμα της συν-ταγής..

στην ταινία "Πολίτικη κουζίνα" είδαμε τον "παππού" να ερμηνεύει τις λέξεις με τέτοιο τρόπο.. τρελάρας κι αυτός..

χαιρετώ σας..

NANTIA-BAD RELIGION 7 είπε...

AAAAAAAAAAAAAAA!!!
Εσύ παιδάκι μου δέν παίζεσαι!Τί είδους άθλημα είναι το μαγείρεμα;Αυτοάμυνας;Ομαδικό;Έχει νά κάνει τίποτε μέ την οικολογία???
Γιατί αναφέρεις κάτι πράσινα!!
τλςπα,εγώ ασχολούμαι επαγγελματικά μέ το παρόν άθλημα,νά φάς από μένα τηγανιτές πατάτες ή...βραστά αυγά,νά τα πετάς στο τοίχο και νά φεύγει ο σοβάς!!Τόσο τέλεια!!!

Συνοδοιπορος είπε...

Καλά μαγειρέματα Λευκή!
Εγώ είμαι τελείως ανίκανη να ακολουθήσω ακριβώς μια συνταγή. Άμα δεν αλλάξω κάτι, θα σκάσω.
Τρώγονται πάντως αυτά που φτιάχνω. Κι αν όχι, δεν πειράζει, τι να κάνουμε; Δε σκάω κιόλας, άμα χρειαστεί το πετάω. Να το φάμε είπαμε, όχι να το παντρευτούμε.