Δευτέρα, 18 Μαΐου 2009

Το κρασάκι


Χτες βρέθηκα σε ένα παραδοσιακό ταβερνάκι με μια φίλη. Ο ιδιοκτήτης είναι γνωστός και επέμενε πολύ καιρό να πάμε για να μας ευχαριστήσει για τη συνεργασία μας.

Βάλαμε τα καλά μας λοιπόν και πήγαμε. Ένα όμορφο μαγαζάκι που μου θύμησε πολύ το χωριό μου. Ρώτησα τον ιδιοκτήτη και τελικά είχα δίκιο, ο τύπος καταγόταν από την ίδια περιοχή μ'εμένα και βγήκαμε και ψιλοσόι. Μικρός που είναι ο κόσμος!

Αρχίσαμε να μιλάμε για τις δουλειές, για καταστάσεις που συμβαίνουν, για το χωριό μας...

Για να μας περιποιηθεί, έβγαλε το "καλό" το κρασί, που είχε φέρει από το χωριό, έψησε όλων των ειδών τα κρεατικά, λες και είχαμε να φάμε 10 χρόνια! Ωραίος τύπος. Εμ, πατριώτης.

Με τη συζήτηση, μας πήρε τρεις το πρωί. Είχε διώξει τα γκαρσόνια και έμεινε ο μάγειρας, ο ιδιοκτήτης κι εμείς... Άντε, λέω, να μην σας κρατάμε, τελευταίες μείναμε, ας φύγουμε. Δεν είστε τελευταίες, μου απαντάει ο κυρ Γιώργος. Έχουμε και την τρελή.

Ψάχνοντας με το βλέμμα, είδα μια κυρία, περασμένης ηλικίας, η οποία καθόταν σε μια γωνιά του μαγαζιού, είχε μπροστά της μια μερίδα σαγανάκι και 4 (άδεια προφανώς) μισόλιτρα κρασιού. Φαινόταν μεθυσμένη και τελείως χαμένη στις σκέψεις της. Σαν να το ένιωσε, σήκωσε το βλέμμα της που το είχε καρφωμένο μέχρι εκείνη τη στιγμή στο ανέγγιχτο σαγανάκι της, και με κοίταξε σταθερά στα μάτια. Δεν τράβηξα τη ματιά μου και την κοίταζα. Κατόπιν, εκείνη άρχισε να κλαίει.

Σοκαρισμένη, ανησύχησα μήπως την πρόσβαλλα κοιτώντας την και πήγα στο τραπέζι της. Της συστήθηκα και ρώτησα αν μπορώ να βοηθήσω σε κάτι. Και μου είπε το εξής : 'Ακου με.

Πήρα το ποτήρι μου, παράτησα τους άλλους και κάθισα δίπλα της.

Δεν είπε πολλά, ούτε μου ζήτησε τίποτα. Έμεινε για κάποια ώρα σιωπηλή και έπινε ήσυχα το κρασί της. Μετά, λες και κάτι μέσα της έδωσε ένα σύνθημα, άρχισε να τραγουδάει.

Με μια βραχνή, καταπληκτική, μελωδική φωνή, είπε το "Τζιβαέρι". Η ώρα ήταν τέσσερις και επικρατούσε απόλυτη ησυχία. Κάτι περαστικοί που γυρνούσαν από τα clubs σταμάτησαν και άκουγαν μαγεμένοι. Η παρέα μας, ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού, ο μάγειρας και η φίλη μου, άκουγαν και την κοιτούσαν με ανοιχτό το στόμα.

Όταν τελείωσε το τραγούδι της, μου είπε κάποια πράγματα, δύο προτάσεις όλο κι όλο... (ήταν για'μένα, θα μου επιτρέψετε να τα κρατήσω μυστικά).

Την ευχαρίστησα, και μετά ο μάγειρας την βοήθησε να πάει στο σπίτι της. Ήταν πολύ μεθυσμένη.

Δεν έχω ξανακούσει τέτοια φωνή. Η μουσική είναι ψυχή, κι αυτή η γυναίκα το απέδειξε περίτρανα. Έμαθα αργότερα πως δεν είναι άσχετη με το τραγούδι και πως κάποτε ήταν πολύ γνωστή τραγουδίστρια (δεν θα σας πω το όνομα). Λυπάμαι μόνο που δεν σκέφτηκα να ηχογραφήσω το τραγούδι αυτό... Αλλά δεν ξέρω....μήπως είναι καλύτερα έτσι?

17 σχόλια:

Ευρύνοος είπε...

τελικά οι τρελοί όταν ανοίγουν το στόμα έχουν κάτι να πούν..

όλο μου το τρελοβασίλειο να μάθω τι σου είπε..
δεν φαντάζεσαι πόση σημασία έχει αυτό..

είσαι πολύ τυχερή που άκουσες αυτά τα λόγια, ότι κι αν ήταν αυτά..

το τζιβαέρι δε.. αστο..

γειά σου Λευκή..

Συνοδοιπορος είπε...

Πέρασες λοιπόν το βράδυ σου καλύτερα από ό,τι μπορούσες να φανταστείς.

Εγώ αν μπορούσα να σε εμποδίσω, δεν θα σε άφηνα ποτέ να πεις σε κανέναν τι σου είπε η κυρά.

Λευκή είπε...

Ευρύνοέ μου,

τα βασίλεια τα δίνουν για ένα άλογο, όχι για λόγια...

Δεν ξέρω αν αισθάνομαι τυχερή.. αισθάνομαι "ιδιαίτερη". Δεν έχω ιδέα τι μπορεί να βρήκε σ'εμένα και τι την προκάλεσε να μου μιλήσει έτσι και να τραγουδήσει. Οι άλλοι είπαν πως δεν την είχαν ξανακούσει, αν και πήγαινε καθημερινά για χρόνια σ'αυτό το μαγαζί.
:)

Λευκή είπε...

Συνοδοιπόρε,

το βράδυ μου ξεκίνησε μες στη βλακεία και κατέληξε μες στη μαγεία.
Δεν πρόκειται να τα αποκαλύψω σε κανέναν. Ήταν σα να σου μιλάει μια μάγισσα που δεν σε έχει δει ποτέ κι όμως ξέρει τα πάντα για'σένα.
Εγώ πάλι θα ήθελα να μπορούσα να σου την γνωρίσω. :)
Θα'χες να πεις πιο πολλά απ'ό,τι εγώ, είμαι σίγουρη. :)

dreamer-angel είπε...

Υπέροχες ταξιδιάρικες στιγμές!
Χαλάλι σου Λευκούλα!
Φιλιά

Ευρύνοος είπε...

ο Λόγος είναι χάρισμα..
το Α-λογον είναι πλάσμα..

βέβαια δέν περίμενα να μου πείς..
αν ήταν μόνο για σένα..

όμως το είπα για να δώσω έμφαση στον Λόγο της..
καλό είναι να θυμάσαι πάντα ότι σου έχουν εμ-πιστευτεί οι "τρελοί" στην ζωή σου..

χαιρετώ σε..

Λευκή είπε...

dreamer,

ευχαριστώ. Το ταξίδι άλλωστε μετρά πολλές φορές και όχι τόσο ο προορισμός!

Λευκή είπε...

Ευρύνοε,

για'μένα τα άλογα έχουν μεγαλύτερη ικανότητα στον λόγο παρά κάποια άλλα έλλογα όντα (βλέπε "άνθρωποι").

Πάντα θυμάμαι. Οι "τρελοί" τελικά έχουν μια διαίσθηση απίστευτη.

Θανασης είπε...

λευκη εγω φανταζομαι κατι αλλο μπορει να κανω και λαθος.τρελλη την εβγαλαν στο χωριο καποτε μπορει να ηταν μεγαλη ντιβα του τραγουδιου οπως ειπες αλλα τοτε κοιταζε καριερα περασαν τα χρονια και εμεινε μονη οπως γινετε συνηθως σε τετοιες περιπτωσεις και οταν μεινεις μονος η μοναξια τρελλενει αλλα και απο αυτους τους τρελλους ακους τα ποιο σοφα λογια οπως ειπα στην αρχη μπορει να κανω και λαθος καλο απογευμα

zekia είπε...

το κρασί ανοίγει τις καρδιές των ανθρώπων, κάποιων για να βγάλουν πράγματα απο μέσα κι άλλων για να γεμίσουν. Ωραία συγκυρία

pandora είπε...

Αναρωτιέμαι ποιές πικρές προσπαθούσε να πνίξει στις κούπες με το κρασί πνίγοντας έτσι τη φωνή της και την ζωή της μαζί.
Κράτα το! Μάλλον ήταν μάθημα.

Ο ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΟΣ είπε...

Είσαι πολύ τυχερή … αλλά το χειρίστηκες σωστά οπότε κέρδισες αυτή την μαγική στιγμή με το σπαθί σου… Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν κρίνουμε. Απλά ανοίγουμε τ’ αυτιά και την ψυχή και απορροφούμε όσα μπορούμε παραπάνω… Θυμήθηκα και ένα παλιό τραγουδάκι της Χαρούλας …

Όταν πίνει μια γυναίκα
κι όταν παρα-φέ-ρε-ται
μη την επαραξηγείτε
πως πονάει δεν ξέρετε

Μου λέτε πια να μη μεθώ
γιατί δεν επιτρέπεται
μα της καρδιάς μου τον καημό
εσείς δεν τον εξέρετε

Λευκή είπε...

Θανάση,

δεν κάνεις κανένα λάθος. Ακριβώς όπως τα περιέγραψες είναι τα πράγματα:)
Γάτα είσαι πατριώτη!

Λευκή είπε...

zekia,

είναι περίεργο όμως... το πώς κάποιοι άνθρωποι σαν κι αυτή την κυρία έχουν τη διαίσθηση να καταλάβουν ότι αυτό το δώρο που θα κάνουν θα εκτιμηθεί. Από μια άγνωστη.

Λευκή είπε...

pandora μου,

ήταν μάθημα. Από πολλές απόψεις. Με άφησε βέβαια με ένα αίσθημα του "μαγικού" αλλά και μια μεγάλη μελαγχολία.

Λευκή είπε...

Μεταλλαγμένε,

ήμουν ο εαυτός μου προφανώς.
Ε και φυσικά πήγα και τη βρήκα ξανά και τώρα έχω μια φιλενάδα! Περίμενες κάτι λιγότερο από'μένα?
Το μόνο που έχω να προσθέσω σ'αυτή την υπόθεση είναι πως οι δυσκολίες που φέρνει η ζωή, οι απώλειες και τα προβλήματα, χαρίζουν καθαρότητα, συνειδητοποίηση και γαλήνη.
Καλό απόγευμα.

Ευρύνοος είπε...

Λευκή άσε το κρασάκι κι έλα μιά βόλτα απο το μπλόγκ μου..

έχεις δουλειά..