Κυριακή, 24 Μαΐου 2009

Κύκλοι



Τα πάντα ξεκινούν με επιθετικές κυκλωτικές κινήσεις.

Η αρχή των όλων, μια κουκκίδα αρχικά, που όμως στη συνέχεια σέρνεται με πίεση πάνω στο λευκό χαρτί δημιουργώντας μια σταθερή έντονη γραμμή. Η γραμμή αυτή δεν είναι διακοπτόμενη.. αντίθετα είναι συνεχής. Δημιουργεί με την σταθερότητά της ελπίδες αέναης συνέχισης. Δείχνει ίσως δείγματα στόχου. Σαν να οδεύει προς κάπου με κάποιο σκοπό.

Όταν ξεκινάει το σχέδιο να παίρνει σχήμα αναγνωρίσιμο, τίποτα δεν είναι ικανό να παρεμβληθεί. Το μολύβι το ίδιο δεν αφήνει περιθώρια παρεμβολής. Γράφει, ζωγραφίζει, σχεδιάζει το σχήμα που επέλεξε.

Το σχήμα όμως είναι κύκλος.

Κάποια στιγμή η συνεχής γραμμή του μολυβιού θα πάρει την πορεία του. Ο σκοπός είναι η ολοκλήρωση του σχήματος. Το μολύβι ξέρει τι πρέπει να κάνει. Θα συνεχίσει μέχρι να φτάσει στο σημείο από όπου ξεκίνησε. Ο κύκλος κλείνει. Το σχήμα ολοκληρώνεται.

Ένας ανεξάρτητος και αντικειμενικός παρατηρητής, βλέποντας το σχήμα, χωρίς να γνωρίζει ίσως την διαδικασία που ακολουθήθηκε θα μπορούσε να αναρωτηθεί τα εξής :

Τι έχει μείνει έξω από την γραμμή που καθορίζει το σχήμα του κύκλου?

Τι είναι αυτό που περικλείει η μαύρη μολυβιά?

Και γιατί επιλέχτηκαν αυτά τα "πράγματα" να κλειστούν μέσα στον κύκλο?

Ο κύκλος ανοίγει...κλείνοντας μοιραία.

Είναι αξίωμα.

Το μολύβι δεν το γνώριζε όταν τον ξεκίνησε?

Κι αν το γνώριζε.. προχώρησε στην πράξη αυτή μόνο και μόνο για να ταξιδέψει πάνω στο χαρτί?

14 σχόλια:

NANTIA-BAD RELIGION 7 είπε...

Άλλες φορές να ταξιδέψει,άλλες να δημιουργήσει και άλλες έτσι,νάχεινα λέει πως κατι κάνει.
Καλησπερα Λευκούλαμ,χάθηκα καιθα ξαναχαθώ,έτσι κι αλλιώς είμαι μια χαμένη!!

dreamer-angel είπε...

και τα λουλούδια ξέρουν πως θα ξεραθούν κι όμως ανθίζουν!!!
Μου θύμισες το παλιό μου λεύκωμα χα χα χα
Φιλιά πολλά

Συνοδοιπορος είπε...

Η σχέση του δημιουργού με τα εργαλεία και τα υλικά του, είναι ένα θέμα που έχει απασχολήσει και συνεχίζει να απασχολεί τη μεταφυσική οπτική μιας μερίδας ανθρώπων.

Είχα ακούσει κάποτε έναν ολιστικό εναλλακτικό θεραπευτή να λέει ότι το ξύλο της φυστικιάς δεν κάνει για τίποτε άλλο εκτός από καυσόξυλο. Και ότι αν φτιάξεις εργαλεία από το ξύλο αυτό, θα βρεις κακό μπελά γιατί τα εργαλεία σου δεν θα συνεργάζονται μαζί σου.

Δεν είχα δει ως τώρα ότι μπορείς να γράψεις έτσι :))
Τα σέβη μου Λευκή!!!

aKanonisti είπε...

Ο κύκλος πάντα αναφέρεται στο κέντρο του... άρα... από την αρχή... ήταν ορισμένος....
Ακόμα και αν ξεγελάστηκε για λίγο το χέρι....

:-)))

Λευκή είπε...

Νάντια,

χαμένοι είμαστε όλοι. Άλλοι στο διάστημα, άλλοι στη Γη, ανάμεσα σε άλλους.
Το ταξίδι μετράει όμως τελικά ή ο προορισμός?

Λευκή είπε...

dreamer μου,

μια χαρά τα λες!
Αλλά να σου θυμίσω κάτι που είχες γράψει παλιά και μου έχει μείνει :
Όλα τα ξύλα του βουνού,
Δεν μοιάζει το ένα τ'άλλο
το ένα εικόνα γίνεται
και κάρβουνο το άλλο.

E???

Λευκή είπε...

Συνοδοιπόρε,

δυστυχώς "το'χω"...αν και δεν το δίνω συχνά για "δημόσια χρήση".
Ο αγαπημένος μου συγγραφέας, ο νονός μου κατά κάποιο τρόπο, ο Τομ Ρομπινς (Αμάντα Ρόμπινς) είχε μια περίεργη σχέση με την γραφομηχανή και τα μολύβια του. Έκανε συνομιλίες ολόκληρες. Μερικές φορές έδινε ακόμα και κάποια πράγματα από την οπτική του ίδιου του μολυβιού.
Ψιλο-σάικο, αλλά τον λατρεύω.

Τα αντικείμενα, ως συνέχειά μας, μπορούν να θεωρηθούν πως λειτουργούν αυτόνομα. Ή αυτονομιστικά.

Χαίρομαι που σου άρεσε :))

Λευκή είπε...

aKanonisti,

το κέντρο του κύκλου καθορίζεται όταν ακουμπά ο διαβήτης στο χαρτί. Η βελόνα αυτή που στέκεται σταθερή δεν έχει και τόση σημασία. Το άνοιγμα όμως? Η γραμμή η ίδια είναι αυτή που δημιουργεί το σχήμα, που ορίζει το μέγεθός του καθώς και τι θα βάλει μέσα του και πόσα θα αφήσει απ'έξω.
Φυσικά, όλα παίζουν το ρόλο τους. Προκαθορισμένο ή αυθόρμητο.
Εγώ το έδωσα λίγο περιγραφικά. Αν θες πάνε στης pandoras... πριν κάμποσο καιρό είχε το ίδιο θέμα με ποιητική διάθεση. :D

Ο ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΟΣ είπε...

Χμμ ...

πολύ της μόδας η γεωμετρία τώρα τελευταία.. Να προσθέσω και γω:

" γύρω γύρω όλοι .. και στη μέση ο Μανώλης.."

Λευκή είπε...

Μεταλλαγμένε,

ναι όντως κι εσύ είχες ένα τέτοιο θέμα πρόσφατα.
Αλλά εγώ είχα κολλήσει εδώ και καιρό με εκείνο το κείμενο της Πανδώρας. Θα το βρω να σας το δείξω και θα καταλάβετε γιατί.

:))
Καλημέρα

NANTIA-BAD RELIGION 7 είπε...

Για μένα μετράει το ταξίδι περισσότερο,επειδή ο προορισμός,ασχέτου αφετηρίας,παραμένει ο ίδιος εδω και χρονια,μια κόλαση.Ο προορισμός μου είναι η κόλαση και μόνο,γι'αυτό απολαμβάνω το ταξίδι όσο μπορώ και εύχομαι να μην τελειώσει ποτε.
Κάποτε σου είπα πως σε νιώθω σαν αδελφή μου και το εννοούσα,όπως ακομη το εννοώ.Μπορεί να γέλασες,να θύμωσες,να παρεξήγησες,όμως σου μίλησα και σου μιλώ απο τα βάθη της καρδιάς μου κι ας μην έχει πλεον τωρα καμμια σημασια.
Άλλωστε δεν έχει τίποτε πια καμμία σημασία για μενα.
Δεν επιζητώ οίκτο ή λύπηση,ποτέ μου δεν τόκανα για κανέναν,ούτε ψάχνω Ξανθόπουλους με Βούρτσηδες να κλάινε παραμάσχαλα.
Απλά μιλάω όπως αισθάνομαι,ειδικά τον τελευταίο καιρό,χωρίς φτιασίδια.
Έχε γεια λοιπόν,γυρίζω εκεί όπου ανήκω,στη κόλαση.Νάσαι πάντα καλά και εύχομαι να πραγματοποιηθεί καθε επιθυμία σου,όπως και αυτή,τώρα...

dreamer-angel είπε...

Ετσι είναι!!!Χαίρομαι που θυμάσαι παλιότερα θεματάκια που σε αγγίζουν!Φιλιά πολλάαααα

Λευκή είπε...

Νάντια,

ή όπως αλλιώς σε λένε πρέπει να πω πως ψιλοσοκαρίστηκα διαβάζοντας αυτά που έγραψες.
Θα σου απαντήσω σε αυτά μόνο.
Το ταξίδι μετρά πάντα γιατί κάνει πιο εκλυστικό τον προορισμό. Θα διαφωνήσω με τον όρο "κόλαση". Δεν είμαι άλλωστε και πολύ της θρησκείας. Πιστεύω πως ο καθένας κουβαλά την προσωπική του κόλαση.
Μου είπες πως με νιώθεις σαν αδερφή σου. Εγώ αυτό που ξέρω είναι πως ο αδερφός μου γνωρίζει την παραμικρή αλήθεια μου και εκείνος είναι απέναντί μου η αλήθεια και μόνο. Ποτέ δεν έχουμε κρυφτεί ο ένας από τον άλλο, ποτέ δεν έχουμε μασκαρευτεί. Μπορεί να μην μιλάμε όλη την ώρα γιατί ζούμε σε διαφορετικά μέρη αλλά το ξέρω πως αυτός είναι εκεί. Και είναι αληθινός.
Όσο αφορά εσένα, ειλικρινά δεν ξέρω τι να αισθανθώ. Οπότε το έχω αφήσει στην άκρη μέχρι νεωτέρας.
Όπως νομίζεις πράξε, φύγε ή μείνε. Δικό σου καθαρά το θέμα.
Μια συμβουλή μόνο. Ξεκαθάρισε τα θέματα που έχεις με τον εαυτό σου. Αυτός είναι που σε κρατάει πίσω. Και από ό,τι μου έχεις περιγράψει, η ζωή εκτός από "κόλαση"... σου έχει χαρίσει και δώρα. Μην τα απαρνιέσαι.
Όσο για τις επιθυμίες μου, έχω συνηθίσει να μην πραγματοποιούνται.

Λευκή είπε...

dreamer,

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!
:P