Τρίτη, 7 Ιουλίου 2009

Η ιδανική βόλτα


Από μικρή μου άρεσαν πάρα πολύ τα άλογα. Η ιππασία και το βόλεϋ ήταν πάντα τα αγαπημένα μου αθλήματα. Το βόλεϋ, είναι ένα ομαδικό άθλημα, βασισμένο σε κανόνες και περιορισμούς.
Μου αρέσει κι αυτό, να παίζω by the rules.
Αλλά περισσότερο μ'αρέσει η ελευθερία που νιώθω όταν ιππεύω. Όταν έχω ανάμεσα στα πόδια μου έναν επιβήτορα και τον οδηγώ εγώ εκεί που θέλω ακριβώς, παρά τη δύναμή του. Το σώμα μου κινείται σε αρμονία με το δικό του, και μου παραχωρεί οικειοθελώς την καθοδήγησή του σύμφωνα με τις επιθυμίες μου.
Όταν ανεβαίνω πάνω του, μου παίρνει λίγο χρόνο μέχρι να προσαρμοστώ στο σχήμα του σώματός του. Το ίδιο συμβαίνει και με το άλογο. Περνάει κάποιο χρονικό διάστημα μέχρι να συνηθίσει το βάρος του δικού μου σώματος. Όταν ξεκινάμε σιγά σιγά, στην αρχή βαδίζοντας χαλαρά, τότε συνειδητοποιώ την δύναμή του και το ότι μου "χαρίζεται". Φυσικά εκτιμώ αυτό το δώρο και κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ για να περάσει και το άλογό μου τόσο καλά όσο εγώ.
Μ'αρέσει η χαλαρή βόλτα, να έχω χρόνο να απολαύσω τη φύση και τα τυχόν αξιοθέατα της περιοχής. Αλλά είναι και κάποιες φορές που απλά κλείνω τα μάτια και αφήνομαι να νιώθω το άγγιγμα του αέρα και να ακούω μόνο τον ήχο της ανάσας του.
Πριν τελειώσει η διαδρομή, πάντα με πιάνει κάτι, και τρέχω. Γέρνοντας το σώμα μου προς τα εμπρός, το άλογο καταλαβαίνει πως πρέπει να αυξήσει ταχύτητα. Πλέον δεν κινείται με βηματισμό αλλά με καλπασμό. Απίστευτη αίσθηση! Γίνομαι ένα με το άλογο και προσπαθούμε μαζί για να επιτευχθεί η μέγιστη ταχύτητα πάντα με τον πιο αρμονικό ρυθμό.
Όταν τελειώνει η βόλτα, γυρνάω περπατώντας για αρκετή απόσταση. Κρατάω χαλαρά στο χέρι μου το χαλινάρι και πότε πότε του χαϊδεύω το κεφάλι και του ψυθιρίζω λόγια συντροφικότητας. Το άλογο με κοιτάζει πότε πότε και απλά προχωρά δίπλα μου ήρεμο και ευχαριστημένο, όπως κι εγώ.
Αυτή ήταν και για τους δύο μας μια ιδανική βόλτα! Ειδικά όταν η βόλτα γίνεται στις όχθες της Λίμνης Πλαστήρα (όπως στη φωτογραφία) τότε...............!?!?!!?!!?

;-)

10 σχόλια:

Θανασης είπε...

Καλημέρα πάντα όμορφα να περνάς

Blackangel είπε...

"...Όταν έχω ανάμεσα στα πόδια μου έναν επιβήτορα και τον οδηγώ εγώ εκεί που θέλω ακριβώς, παρά τη δύναμή του. Το σώμα μου κινείται σε αρμονία με το δικό του, και μου παραχωρεί οικειοθελώς την καθοδήγησή του σύμφωνα με τις επιθυμίες μου..."

Για μια στιγμή τα'χασα.......μετά κατάλαβα τι "παίζει". Νόμιζα πως ήταν η Λαίδη Λευκή και ο κηπουρός. :-))

Το ξέρεις το ανέκδοτο ε?

Μας κ........ς μεσημεριάτικα. :-)))

And.....what about boots?......whip?......any clothes?.......

;-)

Λευκή είπε...

Θανάση,

ευχαριστώ :)

Φιλιά στη Χαλκιδική!

Λευκή είπε...

Blackangel,

χμμμ και απορούσα.. ποιος θα τολμούσε να σχολιάσει?
Όσο αφορά στις αγγλόφωνες απορίες σου, επιφυλάσσομαι για άλλο ένα ποστ στο μέλλον που θα σε διαφωτίσει πλήρως.
Όσο αφορά στις κ...λες, να το κοιτάξεις. Στα καλά του καθουμένου όταν συμβαίνουν... παίρνουν πολλές ερμηνείες. Περαστικά, τι να πω.

;-)

Blackangel είπε...

;-)

Λευκή είπε...

Μήτς.

Mikros Alitis είπε...

Τρελένομαι για ιππασία... είναι πραγματικά ότι πιο όμορφο έχω μάθει, έκανα μαθήματα γιατι άνοιξε ένα ιππευτικός σύλλογος στην μικρή επαρχιακή πόλη που περνάω τα καλοκαίρια μου...

Είναι υπέροχα τα άλογα, και σε ζηλεύω ΠΟΛΥΥΥΥ μιας και έχω καιρό να κάνω.... την τελευταία βέβαια φορά (πέρυσι νομίζω) μου άφησαν δύο αιώνια σημάδια στα γόνατα, είχα πάει με σορτσάκι και από τον ενθουσιασμό μου δεν καταλάβαινα από πόνο... Μού είχε δώσει και ο δάσκαλος το άλογο να πάω βόλτα σε κάτι χωράφια... μετά από δύο ώρες κατάλαβα ότι κάτι δεν πάει καλά..... ήταν τα χειρότερα εγκαύματα που είχα ποτε.........


ΖΗΛΕΥΩ ΖΗΛΕΥΩ ΖΗΛΕΥΩ

ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΕΡΝΑΣ ΛΕΥΚΗ

φιλια πολλα

Γιάννης Ζαχάρος είπε...

Μπορεί να παίζεις βόλεϊ by the rules αλλά την περιγραφή σου για την ιππασία δεν την έγραψες ...by the rules της ...κειμενογραφίας. ΣΥμφωνώ με τον/την Blackangel!!! Χα! Χα! Χα! Χα! Να 'σαι καλά βρε Αμάντα!
Υ.Γ.
1. Η λίμνη Πλαστήρα είναι όλα τα λεφτά.
2. Η ιππασία μού είναι επίκαιρη. Αν έχεις χρόνο και διάθεση πέρνα από το μπλογκ μου για να διαβάσεις την "δίαιτα της ιππασίας" στην ανάρτηση "Ανεκδοτάκι νο 14". Είναι επίσης όλα τα λεφτά (το ανέκδοτο). Μου το είπε ο μικρός μου γιος και το τροποποίησα.
Ευχαριστώ για την φιλοξενία.

homemade είπε...

πολύ ωραία τα χόμπυ που έχεις επιλέξει....ετσι για την ιστορία μια φορά ανέβηκα και εγω σε άλογο....αλλά μουλάρωσε και δεν έκανε βήμα.....τελικά πήγαν να το μαλώσουν και τα πήρα εγώ...είπαμε πλήρωσα αλλά δεν τρέχει και κάτι..το πήρα απο το χαλινάρι και διαβήκαμε αρκετά....μάλλον δεν με άντεχε το καημένο....χαχα...πάντως η βόλτα μαζί του ήταν μια ωραία εμπειρία...νάσαι καλά

zekia είπε...

αυτά τα άλογα πως μπορούν και είναι πάντα τόσο όμορφα; ποτέ δεν έχω ιππεύσει άλογο... μόνο γάιδαρο!