Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2009

Φρούτα της θάλασσας


Ένα πρωινό ξύπνησα ιδρωμένη από τη ζέστη. Είχα αμελήσει να βάλω το a/c να ανάψει μόνο του όπως το έχω εκπαιδεύσει. Και μου ήρθε μια λαχτάρα να πάω θάλασσα να δροσιστώ. Βάζω το ωραίο μου μαγιό, τα γυαλάκια μου τα Ralph (ένα σκασμό λεφτά τα πληρωσα, εννοείται πως θα έλεγα τη μάρκα), παίρνω πετσέτα και κινητό (απαραιτήτως) και ροβολάω κατά το πάρκινγκ. Πάθαίνω ένα σοκ εκεί γιατί δάνεισα το αυτοκινητάκι μου κάπου και το βρήκα μετά από 3 μέρες με το φλας και το αλάρμ να αναβοσβήνουν...αλλά δεν πτοούμαι. Ο καημός να μπω στη θάλασσα ήταν μεγάλος.
Ένεκα που ο αγαπημένος μου είναι στο νησί του και όχι στο νησί μου (όχι, δεν είμαστε ιδιοκτήτες νησιών, απλά ζούμε σε διαφορετικά) ήμουν μόνη. Και βρίσκομαι σε μια παραλία που τα πάντα είναι για δύο. Δύο ξαπλώστρες για μια ομπρέλα. 2 μπουκαλάκια νερό σε μια παγωνιέρα. Ο μπιτσμπαρίστας να με ρωτάει "περιμένετε κι άλλον?". Τα αγνόησα όλα αυτά μέχρι να έρθει η ώρα του αντηλιακού. Για να βάλω στην πλάτη μου κόντεψα να στραμπουλήξω το χέρι μου. Μέχρι και η Copertone με έλεγε "είσαι μόνη σου ρε βλάκα, σου αξίζει να καείς". Συνεχίζω να τα αγνοώ. Έρχεται η ώρα που έχω ταχτοποιηθεί, έχω πάρει το καφεδάκι μου, τα νεράκια μου, έχω πληρώσει την ξαπλώστρα και έχω πασαλειφτεί όπως όπως με το λάδι. Και λέω να μπω στη θάλασσα που φαντάζει τόσο μα τόσο δελεαστική. Χμμμμμμ.. Και η θάλασσα ρε φίλε για δύο είναι. Πρόσεξε. Η ξαπλώστρα που έχω είναι 4η σειρά γιατί οι μπροστινές σειρές αν και άδειες, είναι ρεζερβέ για τους διάσημους και φορτωμένους. Το οποίο δε με ενοχλεί, αλλά εγώ έχω μαζί το πορτοφόλι με τα λεφτάκια μου και αν ήμουν με κάποιον θα τον άφηνα πίσω να το προσέχει. Κατάλαβες λογική? Μπαίνω που λες στη θάλασσα, και πότε πότε με ελαφρά ανοδικά πηδηματάκια κοιτάζω κατά την ξαπλώστρα για να μην χάσω τα υπάρχοντά μου. Για την θάλασσα δεν θα γκρινιάξω, γιατί ήταν τόσο καταπληκτική, που ακόμα κι εγώ η στριμένη δεν μπορώ να βρω ψεγάδι. Χαλαρώνω για λίγο και βγαίνω. Προχωράω ανάμεσα σε παντόφλες και ξαπλώστρες αλλωνών και φτάνω στη δικιά μου. Δόξα τον θεό μου, όλα ήταν εκεί. Όλως περιέργως. Ξαπλώνω στον ήλιο και ... και αρχίζω να γκρινιάζω. Το κινητό είναι μεγάλος σύμμαχος σε τέτοιες καταστάσεις. Σε κάποια φάση πήρα γραμμή πως τον έπρηζα, μέχρι και μούτρα μέσω κινητού του είχα κρατήσει (κι όμως, γίνεται!) τον άφησα στην ησυχία του λοιπόν.
Και μετά ήρθε η μεγάλη αποκάλυψη. Όταν είσαι μόνη, μπορείς να παρατηρείς πίσω από τα ωραιότατα Ralph σου τα διάφορα ζευγάρια. Μπροστά και αριστερά, είχαν καθίσει 2 ζευγάρια από την Κύπρο. Δεν το έγραφαν πουθενά στο κούτελο, απλά είναι χαρακτηριστικός ο τρόπος ομιλίας. Και οι δυο αρσενικοί ήταν πανομοιότυποι, κοντούληδες, μελαχρινοί και με κοιλιά μεγάλη. Και οι δύο θηλυκές ήταν επίσης πανομοιότυπες, κοντούλες, αδυνατούλες (με χάλια πόδια, καλέ φάτε λίγο) και με επώνυμα μαγιό και παρεό. Και οι δύο θηλυκές πασάλειψαν με μεγάλες ποσότητες λαδιού τους αρσενικούς, οι οποίοι ήταν αραχτοί κι αυτές πήραν τις ρακέτες και μεχρι να φύγω δεν είχαν τελειώσει.
Μπροστά και δεξιά, υπήρχε ένα ζευγάρι αγγλίδων. Οι οποίες από την πρώτη στιγμή που ήρθαν τα πέταξαν όλα έξω, χωρίς να έχουν κορμοστασιά μοντέλου εννοείται (αλήθεια, εγώ πάω και κρύβομαι πίσω από τέντες μην τύχει και δει κανένας τίποτα παραπάνω κι αυτές όλα φόρα παρτίδα.. μα τσίπα ΔΕΝ έχουν????). Αυτές λοιπόν αφού ξεμπλετσώθηκαν κανονικότατα, έβαλαν στα μάτια εκείνο που βάζουν στις καταδύσεις, κάτι μικρά πλαστικά γυαλάκια. Δεν είμαι περίεργη που το σχολιάζω αυτό, απλά το χρώμα ήταν μπλε ελεκτρίκ και μου έμοιαξαν εξωγήινες. 2 σώματα ψιλοχάλια, σταφιδιασμένα από την πολλή ηλιοθεραπεία και τα μπλε τα γυαλάκια στα μάτια... σκιάχτηκα λίγο.
Πίσω και δεξιά μου, βρισκόντουσαν κάποιοι που σίγουρα είχαν τσακωθεί πριν βγουν στην παραλία. Δεν κοιτιόντουσαν καν. Κανένας δεν έβαλε αντηλιακό σε κανέναν. Αυτή διάβαζε ένα βιβλίο με γυρισμένη πλάτη κι αυτός έπαιρνε μάτι εμένα που τους κοίταζα.
Πέρασε η ώρα μου... μπήκα άλλες δύο φορές στη θάλασσα, λιάστηκα λιγάκι.. κλάφτηκα, γκρίνιαξα και γύρισα πίσω....
Γουστάρω, αυριο θα ξαναπάω!!!! Χοχοχο. Ας είμαι μόνη, είμαι "μαζί" του και μπορώ να γκρινιάζω όσο γουστάρω. ;-)

5 σχόλια:

Ευρύνοος είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=278YOyJhjnQ&feature=related

Aunt Donna είπε...

μια χαρά λοιπόν ανιψώλα μου!
Ευγε!
Φιλια πρωινα με καφε και καλημερες!

Leviathan είπε...

xexe iperoxa!!!! kales vouties!!! :)

Flonsavardu είπε...

κάτι μου θυμίζει αυτό "του κράτησα μούτρα μέσω κινητού". καλέ γίνεται, πως δεν γίνεται, εμένα μου λες; 3 χρόνια εν υπηρεσία ήμουν. έξω από εδώ και μακριά.

αχ, θαλασσίτσα. έχει και μόνη της τη χάρη της αν είναι καθαρή και ωραία.

Mikros Alitis είπε...

χαχα είσαι μόνη σου ρε βλάκα σου αξίζει να καεις....χααχα

Πολύ μου αρέσουν οι περιγραφές σου....

Ναι όταν είσαι μόνος σου, ξαφνικά όλος ο κόσμος φαντάζει λες και είναι φτιαγμένος για όλους τους άλλους που έχουν αυτό που σου λείπει....
ΈΤσι απλά για να σου σπάει τα νεύρα
Καλό βράδυ