Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2009

Παράθυρο


Τις τελευταίες μέρες η διάθεσή μου μοιάζει με ασανσέρ. Σήμερα για παράδειγμα κατέβηκα στο υπόγειο, μετά στον πρώτο, μετά στα έγκατα και μετά στον τέταρτο όροφο της εξαόροφης πολυκατοικίας μου.
Και με την παρέα του John Fogerty (πάω στοίχημα πως μόνο ο Metallagmenos ξέρει ποιος είναι ο τύπος) άρχισα να σκέφτομαι να αφήσω τα ασανσέρ και να πιάσω τα παράθυρα. Δεν αποτρελάθηκα εδώ στη Μύκονο όπως υποψιάζεται η αγαπητή Συνοδοιπόρος (είδες τι καλή δίαιτα σου κάνω εγώ? ξαναφάε σπανακόπιτα τέτοια ώρα αν τολμάς) αλλά επειδή είμαι στα όρια του να δανειστώ τα φημισμένα κρητικά μαχαίρια της Αγγελικής και να τα χρησιμοποιήσω όλα σε ένα χαρακίρι - του - φακίρη, είπα να αποστασιοποιηθώ λιγάκι. Να δω βρε αδερφέ τα πράγματα με καθαρή ματιά. Να κάτσω στην ασφάλεια του (υγιούς Συνοδοιπόρε, το είπαμε αυτό) μυαλού μου και να τραβήξω την κουρτίνα με το ένα χέρι τόσο όσο χρειάζεται για να τα δω.
Για να δούμε λοιπόν. Ήρθα εδώ όπως θα θυμάστε καλά οι παλιοί οικειοθελώς. Κανείς δε με τραβούσε από τα μαλλιά, κανείς δεν με μαστίγωσε. Από την πρώτη ώρα είδα το μέρος, τους ανθρώπους, τα φυτά, τα ζώα τελείως αρνητικά. Αρνιέμαι πεισματικά να δω πως μένω εδώ και φυσικά δεν θέλω καν να το απολαύσω. Το ίδιο σημαίνει και με τα ανθρωποειδή που συναντώ εδώ τριγύρω. Με πιάνει το χτικιό. Φτου σας.
Από την άλλη, οι προσπάθειες παλιών καλών φίλων, τρώνε πόρτα. Απαντώ σε όλους "θα τα πούμε μόλις τελειώσει η θητεία μου". Flon για πόσο καιρό θα με κλείσουν μέσα?
Ένα ακόμα στοιχείο βαριάς ψυχασθένειας που πάω στοίχημα ότι έχω, είναι το διάβασμα. Μου έφεραν κάτι βιβλία που ζήτησα (μετά από ώρες ψαξίματος και προσεκτικής επιλογής και διαβάσματος κριτικών κτλ) και δεν έχω διαβάσει ούτε το οπισθόφυλλο. Έχω το ένα (το βαρύτερο) στην τσάντα μου εδώ και είκοσι μέρες και το πηγαινοφέρνω. Σκολίωση θα πάθω.
Αξιοσημείωτες είναι επίσης οι ώρες που περνάω στον υπολογιστή. Αυτά τα ρημαδιασμένα τα κουιζ στο facebook τα έχω σκίσει. Έχω κάνει μέχρι και τα πιο καμένα.
Γίνεται να διαβάζει κανείς T.S.Elliot και να ακούει κάντρι? Με φαίνεται εγώ πρέπει να μετονομαστώ "η Τρελή του νησιού". Άσχετο, τώρα που είπα για νησί, το ξέρετε πως έχει εδώ ένα σημείο που λέγεται "της γριάς το πήδημα"? Ήταν λέει μια γριά μισότρελη που της κόψανε τη σύνταξη για κάποιο λόγο στην Χούντα και πήδηξε από εκείνο το σημείο και σκοτώθηκε. Εκεί πάντως έχει την καλύτερη θέα για φωτογραφίες.
Από μια άλλη οπτική, σε 2 βδομαδούλες απολύομαι και θα είμαι η πιο χαρούμενη άνεργη παγκοσμίως και διαπλανητικώς. Ενώ χαίρομαι απίστευτα που έχει τελειώσει ο καιρός κτλ, από την άλλη έχω σαλτάρει γιατί δεν περνάνε οι μέρες. Οι ρουφιάνες. Οι πουτάνες. Είναι ατελείωτες.
Και τι στον πέοντα κάνω εγώ εδώ τέτοια ώρα και δεν πάω να κοιμηθώ? Περνάνε οι ώρες χωρίς να το καταλάβω όταν κοιμάμαι αφού.

13 σχόλια:

Συνοδοιπορος είπε...

Δεν πιστεύω να νομίζεις ότι νομίζω ότι το 'χασες στο νησί. Κάτι τέτοιο θα ήταν απίθανο και δεν θα σου 'φτανε και ο καιρός.

Νομίζω ότι αντί για Fogerty θα έπρεπε να ακούς την Patsy Cline στο Crazy και να μη σταματάς να διαβάζεις Tom Robbins.

Α και δεκαπέντε βράδια έμειναν. Φτιάξε καμιά σπανακόπιτα...

D.Angel είπε...

Aσε τα μαχαίρια φιλενάδα
και πιάσε το τσεκούριιιιι
Χα χα χα χα
καλημέρααααααααααα

Flonsavardu είπε...

και εμένα έτσι είναι η διάθεση μου, αλλά εγώ είμαι και τρελή. της γριάς το πήδημα το ξέρω, δεν ήξερα από που βγήκε. κουράγιο στο νησί! μην την πάθεις και εσύ σαν τη γριά! :p

Λευκή είπε...

Συνοδοιπόρε ένα ελαφρύ τζάζεμα το έχω αποκτήσει. Είναι τόσο διαφορετική η νοοτροπία μου και οι ορισμοί που έχω μέσα μου για τις διακοπές, την εργασία, την συναδελφικότητα και την αξιοπρέπεια που δεν κολλάω με τίποτα εδώ πέρα.
"Crazy" ε? Τρέχω στο youtube και αν το'χει πει και η Ντόλλυ Πάρτον, μάντεψε σε ποιον θα στείλω το βίντεο πρώτα πρώτα. :)))

Dreamer για'κεί το πάω! Και θέλω να σου επαναλάβω κι εδώ πως, καλά κάνεις και είσαι μαχητική εως ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ, απλά κράτα το για εκεί που πραγματικά αξίζει. Καλά περνούσαμε παλιά ε? Κι εμένα μου λείπουν εκείνες οι φάσεις. Άντε να μαζευτώ κι εγώ και μετά θα σας μαζέψω πάλι. :)))

Flonsavardu, δεν είσαι τρελή. Είμαι εγώ τρελή? ΕΕ??Ε??ΕΕ??Ε?Ε?ΕΕ?Ε??Ε?Ε?Ε?Ε??Ε?ΕΕΕΕ??Ε?Ε??Ε?Ε?Ε?Ε?Ε????Ε?Ε???Ε?Ε?Ε??Ε?Ε?
χαχαχα γράφε μαλάκα μου με τρελαίνεις!!:)))

Λευκή είπε...

Γμτ το πιο κοντινό που βρήκα είναι αυτό http://www.youtube.com/watch?v=gXom0gVGmdo

Συνοδοιπορος είπε...

Ε, εντάξει.. δεν είχα ακριβώς κάτι τέτοιο στο μυαλό μου.
Αν όμως τα καταφέρνεις να συντηρηθείς έστω κι έτσι, εγώ δεν έχω λόγο να σε κοντράρω.
Άλλωστε τι ψυχή έχουν δυο βδομάδες;

Λευκή είπε...

Συνοδοιπόρε πόσες σπανακόπιτες μπορώ να φάω σε 2 εβδομάδες? Η αλλαξοκωλία με το σπανακόρυζο επιτρέπεται?

MOLEMOU είπε...

OLA EPITREPONTE XA XA;ANTE KALH EPISTROFH;KALHMEROUDIA

Συνοδοιπορος είπε...

Δεν ξέρω, οργάνωσέ το μόνη σου.
Οι ανάγκες σε σπανάκι αλλάζουν από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Γενικά πάντως, έχε στο νου σου ότι το ζητούμενο είναι, να επιστρέψεις στην πόλη σου θυμίζοντας τον Ποπάυ, περισσότερο απ' όσο θα θυμίζεις την Όλιβ Όιλ.

D.Angel είπε...

Xα χα χα χα αρ γιου τοκινκ του μη;;;;;
Κοριτσάκι μπήκα να σου πω πως κάποτε μου χες αφιερώσει ένα βιντεακι κ το χα στη στήλη δεξιά!εχει καταργηθεί όμως κ πρέπει να το βγαλω...ή να μου βρεις ενα αλλο να βαλω στη θεση του αν θες!Φιλιά πολλά

happypepper είπε...

Κρύψε το μαχαίρι στο μανίκι, πλησίασε ελαφροπατώντας,
όρμα και σκότωσε το χρόνο!
Σαν αιμορραγήσει, οργασμός χαρά
(και γλιτώνεις και τη σπανακόπιτα)

Λευκή είπε...

Molemou-Νικαλάκη ευχαριστώ και στα δικά σας!:P

Συνοδοιπόρε πιο πιθανό είναι να θυμίζω την Μπαμπλς από τα Πάουερ Παφ Γκερλς. Δεν ξέρω αν εννοείς τι εννοώ. Τεσπα. Θα δούμε.

Dreamer, ποιος πούστης κατήργησε το βίντεο που διάλεξα??? Ε?Ε?Ε??Ε?Ε? Που να του καούν τα βίντεα και Ο microwave oven και να μείνει νηστικός. Πάντως μήνυμα ελήφθη, θα εργαστώ σκληρά και θα σου βρω το ανάλογο ;-)

happypepper με προκαλείς. Το μυαλό δεν θέλει και πολύ για να αρχίσει να προσπαθεί να ενώσει σε μια πρόταση με αμφιλεγόμενο νόημα φυσικά, τις λέξεις οργασμός - χαρά - σπανακόπιτα - μαχαίρι - κρύβω.
ΥΓ.Ευχαριστώ πάντως, το έπιασα το νόημα :)))

D.Angel είπε...

οκ ενημέρωσέ με!
Φιλιά πολλά