Δευτέρα, 19 Απριλίου 2010

Καραμπινάτη οσφυοκαμψία


Μπα δεν αντέχω άλλο, δεν μπορώ σου λέω... Η κατάσταση είναι τραγική, που λέει ο ΜΦ. Μα ήταν ανάγκη να με πιάσει κι αυτό τώρα?
Που λες το θέμα έχει ως εξής : Με το που μεγάλωσε ΑΚΟΜΑ περισσότερο η κοιλιά μου και η θυγατέρα μου γαϊδούρεψε κι άλλο, με έπιασε ένας πόνος στο αριστερό μου πόδι. Ένας συνεχόμενος πόνος που δε λέει να περάσει εδώ και κάποιες εβδομάδες. Στην αρχή λιγότερο, μετά όλο και αυξανόμενος. Πλέον πάω κούτσα - κούτσα (Θεία Ντόννα ΚΟΥ έγραψα) και γελάμε με τα χάλια μου.
Βγήκαμε προχτές έξω για φαγητό και όταν σηκωθήκαμε να φύγουμε τσάκωσα μια χοντρή ξανθιά με λαδωμένο σαγόνι να με κοιτάει λες και είδε κάποια με κομμένο χέρι να ζητιανεύει μέσα σε λεωφορείο. Κόντεψα να πεθάνω από την ντροπή μου. Γαμώ την κοινωνία μου ρε. Γαμώ.
Σας φιλώ σταυρωτά.
Λευκή, η κουτσή του χωριού.

6 σχόλια:

Riski είπε...

Το 'παθε και η αδελφή μου και ψιλοκακοπέρασε μέχρι να γεννήσει.
:(

Θα σε ανταμείψει όμως η μπέμπα. Μόλις έρθει θα σου περάσουν όλα.
:)

Λευκή είπε...

Riski,
άλλη μια φορά να ακούσω αυτό το "μετά τα ξεχνάς όλα" και θα δαγκώσω κανένα αυτί. Όχι, διαφωνώ. Και ό,τι και να έχει περάσει η καθεμιά ποτέ δεν τα ξεχνάει γιατί μετά με την πρώτη ευκαιρία όλες λένε "αα εγώ είχα περάσει τούτο κι εκείνο και τ'άλλο..".
:(

Riski είπε...

Εγώ πάντως θα το σώσω το αυτάκι μου, γιατί δεν είπα έτσι. Ξαναδιάβασε ρε ορμονοχτυπημένη..
χαχαχαχαχαχα

Πάντως, όσα περνάς τώρα, σε λίγο καιρό μετά τη γέννα δεν έχουν τις διαστάσεις που έχουν σήμερα.
Οι ιστορίες αυτές λέγονται σαν τις ιστορίες απ' το στρατό που λένε οι άντρες.. απλώς για να λέγονται.
:)))))))

Λευκή είπε...

Λεφτομέρειες Riski!! χαχαχα

και ξέρεις, μέχρι που σχεδιάζω να μαγνητοσκοπήσω μια αυτο-συνέντευξη που θα περιγράφω όσα περνάω, και όταν π.χ. δεν τρώει το φαγητό της ή ακόμα χειρότερα όταν θα θέλει να βγει ραντεβού με κανέναν μαλλιά μηχανόβιο να την υποχρώνω να δει το dvd μου.

Για τις "ιστορίες στρατού" των μανάδων που λες, κάθε φορά που λέω πως πονάω ή έχω ο,τιδήποτε, οι καλύτερες απαντήσεις έχουν έρθει από πεθερά και μάνα. Απαντήσεις τύπου "έλα δεν είναι τίποτα, πώς αλλιώς θα καταλάβεις πως θα γίνεις μάνα", "αυτό που έχεις εσύ το είχαν και οι 2 νύφες της Λευτέραινας" κτλ.. Είναι λοιπόν να μην συγχιστώ????

thumbelina είπε...

Γιατί σε κοίταζε η ξανθιά, και δεν κοίταζε το λαδωμένο σαγόνι της?
περαστικά κοριτσάκι,
φιλιά!!!

Λευκή είπε...

thumbelina, η ξανθιά ήταν μάλλον από αυτές τις μορφωμένες τύπισσες που το διαφορετικό το βλέπουν σαν ασθένεια. Σου λέει "αχ να μια κουτσή έγκυος, τι κρίμα". Σου λέω ήμουν έτοιμη να τη βαρέσω.
Ευχαριστώ για τα περαστικά κούκλα μου :))))