Πέμπτη, 6 Μαΐου 2010

Τι να σου πω..?


Σε σκέφτομαι συνεχώς και σε περιμένω. Σε λιγότερο από δύο μήνες θα σε έχω κοντά μου, θα σε γνωρίσω επιτέλους, θα σ'αγαπάω, θα σε προσέχω, θα σε προστατεύω. Πόσο ανυπομονώ!!! Φαντάζομαι όλες οι γυναίκες που περιμένουν τα μωρά τους κάπως έτσι νιώθουν. Σήμερα όμως σκέφτομαι μια άλλη γυναίκα, που δεν την ήξερα, που δεν την γνώρισα ποτέ όσο ζούσε. Ούτε καν το όνομά της ξέρω. Την ιστορία του θανάτου της έμαθα μόνο.
Αυτή η κοπέλα, στην ηλικία μου πάνω κάτω, χτες το πρωί έφυγε από το σπίτι της, φίλησε τον άντρα της (φαντάζομαι), του είπε πως τον αγαπάει και να προσέχει (φαντάζομαι) -όπως κάνω εγώ κάθε πρωί- και πήγε στη δουλειά της. Πήγε να δουλέψει μια μέρα "δύσκολη" σε ένα μέρος πολύ "δύσκολο": το κέντρο της Αθήνας. Το απότέλεσμα ήταν να πεθάνει από ασφυξία λόγω των καπνών που υπήρχαν στη δουλειά της από φωτιά που προκλήθηκε από βόμβες μολότωφ και βενζίνη που πέταξαν "ειρηνικοί διαδηλωτές" που έψαχναν να βρουν το δίκιο τους με τον τρόπο αυτό. Μαζί μ'αυτή την κοπέλα πέθανε και το μωρό που περίμενε και άλλοι δύο συνάδελφοί της.
Και τι πρέπει να πούμε τώρα? Μήπως να δώσουμε συγχαρητήρια για την μαζικότατη διαδήλωση? Μήπως τα συγχρητήρια πρέπει να πάνε στην κ. Παπαρήγα που είπε το ωραιότατο "δεν πρέπει να σας φοβίσουν αυτά που έγιναν σήμερα, οι αντιδράσεις μας πρέπει να συνεχιστούν ακόμα πιο έντονα"? Μήπως να πάνε στον κ. Παφίλη που χωρίς να πει ούτε ένα "συλληπητήρια" βρε αδερφέ, άρχισε να υπερασπίζεται την παράταξή του μην τυχόν και τους κατηγορήσουν? Ή καλύτερα στον κ. Καρατζαφέρη του οποίου μόνη έννοια ήταν να κατηγορήσει το ΠΑΜΕ?
Θα ήθελα μόνο να πω κάτι σε αυτούς που έκαναν αυτή την τετραπλή δολοφονία, στους ηθικούς αυτουργούς και τα εκτελεστικά τους όργανα. ΕΙΣΤΕ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΤΗΣ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ. Ο Κουφοντίνας στην τελική, βγήκε και παραδέχτηκε όλα όσα είχε κάνει και τα δικαιολόγησε μάλιστα (με την δική του διεστραμένη ιδεολογία φυσικά). Εσείς που είστε ρε μαλακισμένα?? Αν αυτό που κάνατε ήταν σωστό και σύμφωνα με την ιδεολογία σας και κολοκύθια τούμπανα, βγείτε και πείτε "Ναι ρε, εμείς το κάναμε". Βγείτε.

4 σχόλια:

Θανασης είπε...

ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΣΟΥ.ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΑ ΧΘΕΣΙΝΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΚΦΡΑΖΩ ΤΗΝ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΕΓΚΕΦΑΛΟΥΣ ΔΗΘΕΝ ΕΙΡΗΝΙΣΤΕΣ.ΤΗΝ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΟΣΟ ΚΑΛΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ

Λευκή είπε...

Θανάση, ό,τι και να πούμε είναι λίγο, αλλά νομίζω πιο "λίγοι" θα φανούμε αν δεν πούμε τίποτα. Η λέξη "ειρηνιστές" ούτε καν ειρωνικά δεν θα μπορούσε να μπει στην ίδια πρόταση με αυτούς τους ανθρώπους.
Πάντως, ευχαριστώ για τις ευχές..
Καλημέρα :)

Μαρία (Aeraki) είπε...

Η ώρα η καλη για το μωράκι σου...
δυστυχώς τα πράγματα ειναι χάλια κι εμεις ειμαστε οι φταίχτες!!!

happypepper είπε...

λευκή μου συγχαρητήρια...
εγώδιστάζω ακόμα να κάνω αυτό το βήμα γιατί δεν είμαι καθόλου σίγουρος αν θέλω να καταδικάσω μια ανθρώπινη ζωή να ζει σε αυτό το ασύλλυπτο χάλι...
Να είσαι καλά - την καλημέρα μου.
ΥΓ
Μπορεί να χαθήκαμε λίγο,
αλλά πάντα μου είσαι εξαιρετικά συμπαθής!