Δευτέρα, 24 Μαΐου 2010

Βαριά η καλογερική


Κοντεύει να τελειώσει και ο Μάης και μου αρέσει ΤΟΣΟ πολύ αυτός ο καιρός!!! Έχει και ήλιο έχει και ψύχρα έχει και βροχούλες.. Όλα μαζί. Στην κατάστασή μου είδικά, όταν το βράδυ φυσάει και το κρύο τσούζει βάζω και το a/c στους 22 βαθμούς και είναι GABLA η υπόθεση. Ο έρωτάς μου ο παράφορος βέβαια ψοφολογάει από το κρύο αλλά εκεί, βράχος. 'Εχει πολύ πλάκα, τουρτουρίζει, σκεπάζεται μέχρι το μέτωπο και λέει "κάνει κρύο εδώ μέσα!!!". Χε χε χε.
Επίσης πολύ πλάκα έχουν κι αυτά που βλέπω στην τηλεόραση. Μα να διώξετε την Άντζελα ρε παιδιά??? Ντροπή σας. Πού να ξέρει η γυναίκα όλα τα οικονομικά του συζύγου της?? Αυτοί οι "μεγάλοι" άνθρωποι που προσφέρουν στον πολιτισμό άσματα όπως την "ξανθή αγαπημένη Παναγιά" και το "αυτοκολλητάκι" έχουν πολλά. Δεν είναι σαν τον δικό μου που (ειλικρινά) εγώ ξέρω καλύτερα πόσα έχει στην τσέπη του από τον ίδιο. Δεεεεε δε δε δεεεεεεν έπρεπε να το κάνετε αυτό. Κατάφωρη αδικία.
Αμ το άλλο? Στο μουσείο Πέλλας λέει, οι μισοί διορισμένοι έτυχε να έχουν το ίδιο επώνυμο με την υφυπουργό. Εγώ που έρχομαι από τα βόρεια γνωρίζω πως είναι πάρα πολύ συνηθισμένο το επίθετο Τζάκρη. Όλους έτσι τους λένε. Τελικά είστε πολύ κακοί άνθρωποι. Έτσι θα πάει μπροστά η χώρα ωρέ?
Φυσικά όλα αυτά δεν μπορούν να συγκριθούν με την αποχώρηση της Γκλόριας από το Greek Idol. Δεν πρόλαβε να βγει από το παιχνίδι και άρχισαν να δημιουργούνται γκρουπ στο facebook κατά των ρατσιστικών διακρίσεων. Μέγα θέμα.
Δεν μπορώ να γράψω άλλα, δεν με παίρνει ο χρόνος, δεν βγαίνω ρε παιδάκι μου πώς το λένε? Έχω να πάω να τσεκάρω τα γραφεία στοιχημάτων, να δω πού θα καταλήξει αυτό το άγιο παιδί ο Γιωργάκης ο Αλκαίος.
;-)

Σάββατο, 15 Μαΐου 2010

Πέμπτη, 6 Μαΐου 2010

Τι να σου πω..?


Σε σκέφτομαι συνεχώς και σε περιμένω. Σε λιγότερο από δύο μήνες θα σε έχω κοντά μου, θα σε γνωρίσω επιτέλους, θα σ'αγαπάω, θα σε προσέχω, θα σε προστατεύω. Πόσο ανυπομονώ!!! Φαντάζομαι όλες οι γυναίκες που περιμένουν τα μωρά τους κάπως έτσι νιώθουν. Σήμερα όμως σκέφτομαι μια άλλη γυναίκα, που δεν την ήξερα, που δεν την γνώρισα ποτέ όσο ζούσε. Ούτε καν το όνομά της ξέρω. Την ιστορία του θανάτου της έμαθα μόνο.
Αυτή η κοπέλα, στην ηλικία μου πάνω κάτω, χτες το πρωί έφυγε από το σπίτι της, φίλησε τον άντρα της (φαντάζομαι), του είπε πως τον αγαπάει και να προσέχει (φαντάζομαι) -όπως κάνω εγώ κάθε πρωί- και πήγε στη δουλειά της. Πήγε να δουλέψει μια μέρα "δύσκολη" σε ένα μέρος πολύ "δύσκολο": το κέντρο της Αθήνας. Το απότέλεσμα ήταν να πεθάνει από ασφυξία λόγω των καπνών που υπήρχαν στη δουλειά της από φωτιά που προκλήθηκε από βόμβες μολότωφ και βενζίνη που πέταξαν "ειρηνικοί διαδηλωτές" που έψαχναν να βρουν το δίκιο τους με τον τρόπο αυτό. Μαζί μ'αυτή την κοπέλα πέθανε και το μωρό που περίμενε και άλλοι δύο συνάδελφοί της.
Και τι πρέπει να πούμε τώρα? Μήπως να δώσουμε συγχαρητήρια για την μαζικότατη διαδήλωση? Μήπως τα συγχρητήρια πρέπει να πάνε στην κ. Παπαρήγα που είπε το ωραιότατο "δεν πρέπει να σας φοβίσουν αυτά που έγιναν σήμερα, οι αντιδράσεις μας πρέπει να συνεχιστούν ακόμα πιο έντονα"? Μήπως να πάνε στον κ. Παφίλη που χωρίς να πει ούτε ένα "συλληπητήρια" βρε αδερφέ, άρχισε να υπερασπίζεται την παράταξή του μην τυχόν και τους κατηγορήσουν? Ή καλύτερα στον κ. Καρατζαφέρη του οποίου μόνη έννοια ήταν να κατηγορήσει το ΠΑΜΕ?
Θα ήθελα μόνο να πω κάτι σε αυτούς που έκαναν αυτή την τετραπλή δολοφονία, στους ηθικούς αυτουργούς και τα εκτελεστικά τους όργανα. ΕΙΣΤΕ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΤΗΣ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ. Ο Κουφοντίνας στην τελική, βγήκε και παραδέχτηκε όλα όσα είχε κάνει και τα δικαιολόγησε μάλιστα (με την δική του διεστραμένη ιδεολογία φυσικά). Εσείς που είστε ρε μαλακισμένα?? Αν αυτό που κάνατε ήταν σωστό και σύμφωνα με την ιδεολογία σας και κολοκύθια τούμπανα, βγείτε και πείτε "Ναι ρε, εμείς το κάναμε". Βγείτε.